خبرگزاری رضوی 7 دی 1401 ساعت 9:12 https://www.razavi.news/fa/interview/103379/روایت-خانم-ماما-بیمارستان-حرم-امام-رضا-ع -------------------------------------------------- چهارشنبه امام رضایی این هفته با یکی از بانوان مدرس تدبّر در قرآن حرم رضوی؛ عنوان : روایت خانم «ماما» از بیمارستان تا حرم امام رضا(ع) -------------------------------------------------- مشهد ـ فاطمه تقوی «ماما» و مدرس تدبّر در قرآن حرم مطهر رضوی است که به دلیل اهمیت و نیازی که جامعه به مسئله فرزندآوری دارد، معضلات کاهش رشد جمعیت و تک فرزندی را برای زائران بیان می کند. متن : خبرگزاری رضوی ـ آزیتا ذکاء؛ اشتیاق به شیمی و زیست او را علاقه‌مند به تحصیل در رشته داروسازی می‌کند. اما این رشته را در کنکور قبول نشده، همان سال به پیشنهاد مادرش مامایی را هم علاوه بر رشته داروسازی برای کنکور انتخاب می‌کند و در دانشکده پرستاري و مامايي جرجانی مشهد پذیرفته می‌شود. ازدواج و اشتغال همسرش در نیروی‌انتظامی با 12 سال سکونت در شهرهای مختلف همراه شده و او طی مقاطع کوتاه در مطب خصوصی و درمانگاه به شغل شریف مامایی مشغول می‌شود. اما با بازگشت مجدد به زادگاهش مشهد و سکونت در مجاورت امام رئوف، مسیر زندگی‌اش نیز از خدمت به مادران این سرزمین در حرفه مامایی به همنشینی با قرآن و تدریس کلام‌وحی برای بانوان تغییر می‌کند. اینها خلاصه‌ای از زندگی فاطمه تقوی بانوی 47 ساله مشهدالرضا(ع) است که در چهارشنبه‌های امام رضایی این هفته با این ماما و مدرس تدبّر در قرآن حرم مطهر رضوی گفت‌وگویی انجام دادیم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.   طی دو دهه اخیر شاهد برنامه‌های مذهبی ـ دینی و قرآنی ویژه بانوان در حرم مطهر امام رضا(ع) هستیم که مجری و سخنران هم خود آنها هستند. ورود خانم تقوی به عنوان یکی از مدرسان موفق تدبّر در قرآن اداره علوم قرآنی آستان قدس رضوی به حرم مطهر چگونه اتفاق افتاده است؟ پاسخ سوال شما را اینطور پاسخ می‌دهم، ما انسان‌ها همیشه آن چیزی را که آرزو داریم به آن نمی‌رسیم اما خدا بهترین‌ها را برای آینده ما در نظر گرفته است. همیشه حسرت عرب‌‎ها را می‌خوردم که قرآن به زبان آنها نازل شده و هر وقت قرآن بخوانند مفهوم آن را درک می‌کنند. دوست داشتم من هم ‌هر زمان، آیه‌ای از قرآن تلاوت می‌کنم آن را بفهم. این آرزو زمانی اتفاق افتاد که من  5 سال به عنوان ماما در مطب خصوصی و درمانگاه‌ها مشغول خدمت بودم. من علاقه به داروسازی داشتم، اما مامایی خواندم و ماما شدم. سال 1392 با موسسه امام حسین(ع) در نزدیکی منزل‌مان آشنا شده و کلاس‌های آنجا را شرکت می‌کردم؛ با پیشنهاد خانم مهدوی مدرس تدبّر در قرآن این موسسه برای گذراندن دوره تربیت مربی به موسسه تدبّر در قرآن و سیره رفتم و با تکیه بر تخصصی که بدست آوردم از سال 1396 همکاری‌ام با اداره علوم قرآنی شکل گرفت.   چه جالب پس شما ماما هم هستید... دوران دبیرستان به درس شیمی و زیست علاقه داشتم و دانشگاه هم دوست داشتم رشته داروسازی بخوانم اما در کنکور این رشته را قبول نشدم؛ مادرم پیشنهاد کرد مامایی بخوانم چرا که این حرفه با خانم‌ها سر و کار دارد و با ثواب همراه است. کنکور همان سال را در رشته مامایی شرکت کردم و برای دانشکده پرستاري و مامايي جرجانی مشهد پذیرفته شدم. دوست داشتید قرآن را بفهمید، چرا این آرزو را زودتر دنبال نکرده و در دانشگاه رشته مرتبط به آن را نخواندید؟ موسسه امام حسین(ع) در نزدیکی منزل‌مان و آشنایی با خانم مهدوی برکات زیادی برای من داشت که از سال 1392 مسیر زندگی‌ام را تغییر داد. سال 1394 وزارت فرهنگ و ارشاد یک مسابقه تدبّر در قرآن گذاشت که من حائز رتبه کشوری در این مسابقه شدم. لذا با کسب این رتبه قرآنی، خانم مهدوی پیشنهاد کرد در دوره تربیت مربی شرکت کنم. چون من رشته مامایی خوانده بودم و در مقایسه با بقیه دوستان که تحصیلات حوزوی داشتند یا در دانشگاه رشته‌های الهیات و علوم قرآنی خوانده‌ بودند، این توفیق را در خودم نمی‌دیدم تا اینکه یکی از اساتید موسسه تدبّر در قرآن بهم توصیه کرد، بروم دانشگاه و رشته علوم قرآن و حدیث را بخوانم. اینطور شد که سال 1399 در مقطع کارشناسی‌ارشد برای رشته علوم قرآن و حدیث کنکور دادم و دانشگاه فردوسی قبول شدم. البته باید یادآور شوم اگر امروز من توفیق خدمت به قرآن را دارم بخاطر دعای پدر و مادرم و حمایت همسرم است. همسرم خیلی با قرآن اُنس دارد، چه زمانی که کلاس‌های تدّر در قرآن را می‌رفتم و چه زمانی که دانشگاه قبول شدم واقعا حمایتم کرد.   پشیمان نیستید که مطب و تخصص قبلی خود را رها کرده و الان در حوزه قرآنی کار می‌کنید؟ اصلا پشیمان نیستم. هم رشته مامایی رو ضروری می‌دانم که رفتم و هم حوزه قرآنی را خیلی لازم می‌بینم. همیشه می‌گویم ای کاش در کنار رشته مامایی با قرآن بیشتر اُنس داشتم. بیشتر غصه و ناراحتی‌ام از این است که چرا دیر در این مسیر حرکت کردم.   همکاری قرآنی خانم تقوی با آستان قدس رضوی موجب شده از کار مامایی فاصله بگیرد؟ عواملی که باعث شد زمان کمی به حرفه مامایی بپردازم شغل همسرم بود؛ او در نظام خدمت می‌کرد و مرتب از این شهر به آن شهر منتقل می‌شدیم و دور از خانواده بودیم. نمی‌خواستم تربیت فرزندانم بخصوص در 3 سال اول زندگی در مهد کودک‌ها باشد. لذا بعد از اتمام تحصیل، تصمیم به مادر شدن گرفتم به همین خاطر از زمان پایان تحصیل تا شروع کار، 4 سال فاصله افتاد. بعد از 5 سال کار مامایی، فرزند دومم بدنیا آمد و باز همان فداکاری مادرانه ادامه داشت تا اینکه توفیق کلاس‌های قرآن نصیبم شد. البته هدفم این بوده که مامایی را در کنار قرآن داشته باشم؛ حالا که این فرصت حاصل نشده، سعی می‌کنم در سخنرانی‌های حرم که دعوت می‌شوم بحث «فرزندآوری» و «معایب تک فرزندی» را داشته باشم. اتفاقا با پیشنهاد یکی از اساتید نیز موضوع پایان نامه‌ام را «موانع فرزندآوری و رفع موانع با توجه به قرآن و روایات و سیره حضرت زهرا(س)» انتخاب کرده‌ام که متأسفانه این بحث معضل جامعه امروز است.   مستمعان بسیاری پای سخنرانی شما در کارگاه‌های تدبّر در قرآن می‌نشینند این گرایش زائران به صحبت‌های خانم تقوی چیست؟ سعی‌ام بر این است در این کارگاه‌ها موضوعات مرتبط با مسائل روز بیان شود. لذا اغلب سوره‌های کوچک را انتخاب می‌کنم. مثلا سوره همزه به بحث عیبجویی و سوره تکاثر به فخر فروشی‌ها اشاره دارد که متأسفانه این موارد در جامعه امروز زیاد دیده می‌شود. در این کارگاه‌ها مستمعان ثابت هم دارم که دو تا خواهر هستند؛ آنها قریب به دو سال است که مرتب در کارگاه‌های تدبّر در قرآن من شرکت می‌کنند چه قبلا در رواق امام خمینی(ره) بودم و چه اکنون که در رواق دارالحجه حضور دارم. اغلب زائران اذهان دارند جلسات تفسیر رفتیم ولی درس تفسیر برایمان مشکل بوده در حالیکه تدبّر در قرآن قابل فهم و جذاب است.   در پایان مصاحبه بفرمایید زندگی خانم تقوی به برکت قرآن و مجاورت امام رضا(ع) چه کراماتی دیده است؟ سال 1392 موقعیت خوب شغلی برای همسرم در تهران ایجاد شد که مورد قبول من و همسرم نبود. فقط به عشق امام رضا(ع) و والدین‌مان که مشهد زندگی می‌کنند، همسرم قید این مقام و مَنصب خوب را زد. هر دو معتقد هستیم، مشهد بهشت روی زمین است و هر اتفاق خوشی که در زندگی‌مان می‌افتد از لطف این امام رئوف است. وقتی حرم امام رضا(ع) و در خدمت زائران حضرت هستم یک حس وصف‌ناشدنی دارد و این احساس خوب را نمی‌توان در جای دیگر پیدا کرد.