۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۲۷ تير ۱۴۰۰ ساعت ۱۹:۴۰
خبرگزاری رضوی گزارش می دهد:

زنگ خطر تغییر اقلیم برای کشورهای اسلامی/ بدون همکاری، نجات آب ممکن نیست

زنگ خطر تغییر اقلیم برای کشورهای اسلامی/ بدون همکاری، نجات آب ممکن نیست
خبرگزاری رضوی. بهمن دهستانی. مشکلات زیست محیطی در جهان عملا به یکی از بحران های اصلی زندگی بشر در کنار جنگ ها و بی عدالتی ها تبدیل شده است. تغییرات آب و هوایی که خود را با پدیده های بی سابقه ای مانند گرمای کشنده در آمریکایی شمالی یا سیل های ویرانگر در اروپا نشان می دهد؛ در جهان اسلام بیشتر با مسئله آب و خشکسالی خودنمایی می کند.
پدیده ای که بطور مستقیم امنیت سرزمینی و امنیت غذایی بسیاری از کشورهای اسلامی را به مخاطره انداخته است.
منطقه خاورمیانه به عنوان قلب جهان اسلام که کانون سرزمین های مقدس اسلامی است عموما دارای اقلیم گرم و خشک است و مسئله آب در طول تاریخ این منطقه همواره دغدغه مردمان آن بوده است.
در نهج البلاغه سید رضی، کلمات و دعاهایی از امیرمؤمنان(ع) درباره باران و پناه بردن به پرودگار از خشکسالی آمده است.
سه منطقه شبه جزیره عربستان، عراق و شامات و فلات ایران با مسئله آب دست به گریبان هستند.
افزایش گرما و تغییرات اقلیمی در غالب کشورهای اسلامی پدیده محسوسی به شمار می رود. در طول دو دهه گذاشته با روند معناداری تنش های زیست محیطی خصوصا بر سر آب میان کشورهای اسلامی همسایه افزایش یافته است.
ترکیه که سرچشمه های دو رود تمدن ساز دجله و فرات در خاک آن قرار دارد با تأسیس سدهای بزرگ و متعدد در فلات آناتولی، تهدید های زیادی را متوجه سوریه و عراق کرده است. کاهش آب رودخانه های عراق بارها توسط رسانه ها و فعالان این کشور بازتاب یافته است.
جنگ خانمانسوز سوریه به مدت ده سال، محیط زیست منطقه شامات را به شدت تخریب نمود و لطمات جبران ناپذیری به آن وارد کرد علاوه بر آنکه
زیرساخت های مرتبط را نابود و زمینه سرمایه گذاری و بازسازی را تا سالها به عقب انداخت به گونه ای که هیچ افق روشنی برای احیای آن به نظر نمی رسد.
در عراق وقوع سه جنگ بزرگ در این کشور به فاصله دو دهه و اشغال آن توسط آمریکا و غرب، چیزی از محیط زیست خالی از آسیب ها برای این کشور باقی نگذاشت. در دوره صدام و در جریان قیام شعبانیه شیعیان، جنوب این کشور توسط خود رئیس جمهور بعث زیر آتش و حملات پی در پی قرار گرفت و زیرساخت های آن برای در تنگنا قرار دادن شیعیان نابود شد.
جنگ با ایران و سپس دو جنگ با آمریکا و در نهایت اشغال تمامی عراق، بدیهی است در نخستین گام با از بین رفتن اقلیم همراه بوده است.
در فلسطین اشغالی در حالی که رژیم اشغالگر قدس مدعی پیشرفت های مهمی در تأمین فناوری های زیست محیطی است، سرقت آب از سکونتگاه های فلسطینی و مناطق اشغالی جولان سوریه و مزارع جنوب لبنان، از اقدامات مستمر دولت تل آویو است.
در کشور مصر ساخت سد موسوم به النهضة توسط اتیوپی بر روی رودخانه بزرگ نیل که شریان حیات در مصر را تشکیل می دهد به یک بحران در شمال آفریقا تبدیل شده است و مقامات مصر بارها تهدید به هدف قراردادن تأسیسات این سد برای نجات نیل و آب مصر کرده اند.
در آخرین اقدام کشورهای مصر و سودان که از وجود سد بر روی رودخانه نیل به شدت متضرر و امنیت ملی خود را در خطر می دیدند؛ هفته گذشته به شورای امنیت سازمان ملل شکایت بردند.
کشورهای عربی حوزه خلیج فارس با وجود ثروت و سرمایه گذاری های مناسب تماما به آب شیرین کن ها متکی هستند که خود دارای تبعاتی بر روی دریاها خواهد بود.
بازگشت بحران و ناامنی به افغانستان
بار دیگر اقلیم این منطقه تحت تأثیر جنگ و بی ثباتی قرار می دهد و آثار آن بر روی همسایگان آشکار خواهد شد.
آنچنان که پدیده ریزگردها بر اثر خشک کردن هورهای عراق در دروه صدام بوجود آمد و تا امروز راه حلی برای آن به دست نیامده است؛ اضافه شدن هر جنگ دیگری به منطقه غرب آسیا بطور مستقیم اقلیم آن را دچار دگرگونی می کند.
این وضعیت نشان داده است به سرعت می تواند در شرایط کشورهای همجوار اثر خود را نشان دهد. از بین رفتن دریاچه مهم هامون بر اثر قطع حق آبه آن از طرف افغانستان تنها یک نمونه از چالش های متقابل زیست محیطی است.
با وجود آنکه سازمان همکاری های اسلامی به عنوان بزرگترین سازمان کشورهای اسلامی در جهان، در نشست ها و مصوبات خود تصمیم هایی برای رسیدگی به مسئله محیط زیست و اقلیم در جهان اسلام داشته است اما بیشتر آنها اقداماتی تشریفاتی یا ناتمام بوده اند و مقوله تغییرات آب و هوایی و اقلیمی به واقع مسئله ای فراموش شده در میان کشورهای اسلامی است.
بررسی برنامه ای زیست محیطی در دولت های اسلامی نشان می دهد هدف بیشتر آنان صیانت از منافع ملی بدون در نظر گرفتن آثار اقدامات و تصمیمات اتخاذ شده بر روی دیگر همسایگان و سرزمین ها و مسلمانان است.
زنگ خطر و آژیر هشدار برای تمامی دولت ها و ملت اسلامی به صدا درآمده است و ضروری است تا حرکت تازه ای برای همکاری و مشارکت در جهت نجات محیط زیست و آب و اقلیم ملل مسلمان و کشورهای اسلامی آغاز شود. به روشنی می توان دریافت بدون همکاری و تشریک مساعی و مشارکت سازنده؛ بحران های بزرگی گریبان جهان اسلام خصوصا در منطقه غرب آسیا را خواهد گرفت.
کد مطلب ۷۴۷۱۰
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما