۰
تاریخ انتشار
شنبه ۴ بهمن ۱۳۹۹ ساعت ۱۲:۲۴
بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرگزاری رضوی؛

خاطرات زائران امام رضا علیه السلام به تصویر کشیده شود

خاطرات زائران امام رضا علیه السلام به تصویر کشیده شود
خبرگزاری رضوی- ملیحه رفیع طلب؛ حدود یک سال از شیوع ویروس کرونا در کشور می گذرد و در این مدت، اقتصاد، صنعت، آموزش و پرورش، هنر و... تحت تاثیر این بیماری قرار گرفته و حتی باعث ایجاد رکود شده و خسارت های جبران ناپذیری به بسیاری از بخش ها وارد کرده است. صنعت سینما و تلویزیون نیز متاثر از این بیماری در چندین ماه با توقف ادامه روند ساخت فیلم ها و سریال ها همراه بود. اما خوشبختانه در حال حاضر تقریبا به روال قبل بازگشته است. در این میان همیشه شاهد بوده ایم بازیگرانی حضور دارند که یک رسالت خود را در کنار این شغل، کمک های علم المنفعه می دانند و بنا به اعتمادی که مردم به آنها دارند در مناسبت ها مختلف و حتی بی دلیل و با همراهی و همدلی مبالغی را جمع‌آوری می کنند، سنگی را برمیدارند و گره ای را باز می کنند. رضا توکلی بازیگر باسابقه و مردمی کشورمان از جمله این افراد است که ویروس کرونا هم باعث نشد دست از فعالیت های خیرخواهانه بردارد و هرچند در این مدت بنا به شرایط خاص، کم اما به مشهد آمد و برای کمک به موسسه ای توانبخشی آستین بالا زد.
همین موضوع بهانه ای شد تا با این بازیگر که ارادت خاصی به امام هشتم علیه السلام دارد گپ و گفتی امام رضایی داشته باشیم تا از خاطرات و اتفاقات نابی که در حرم امام مهربانی و مشهد برایش افتاده بگوید.

توسل به امام هشتم برای پایان بیماری ها
وی ابتدای صحبت از علاقه شدیدش به امام رضا علیه السلام می گوید و خاطرنشان می کند که ما همه ایرانیان هرچه داریم متعلق به آقا است و در این شرایط سخت باید به ایشان متوسل بشویم تا این وضعیت تمام شود و به آرامش دست یابیم. در همین لحظات امام رضا علیه السلام را واسطه قرار دهیم که از خدا بخواهد تمام‌ بیمارانی که درگیر بیماری کرونا هستند شفاعت عنایت شود.
توکلی این راهم می گوید که هر از چند گاهی برای کمک به نیازمندان معلول و توانبخش با کمک خیران مبلغی را جمع آوری و تاکید می کند مشهدی ها در این زمینه سنگ تمام‌ می گذارند و هرکدام به نوعی خیر هستند و به اصطلاح کمک های یواشکی را از قدیم الایام انجام می دادند.

وی در این‌ زمینه ادامه می دهد: کمک های خیرخواهانه سراسر حال خوب است و
به لحاظ روانشناسی و جامعه شناسی هم روح انسان را تسلی می دهد و درک خوبی هم در جامعه می شود، هرچقدر خیرین کمک کنند و هرچقدر در روابط اجتماعی ما اتفاقات روحی و معنوی می افتد شاهد انرژی خوب و مثبتی هستیم. در مشهد نیز آستان قدس رضوی متولیان و‌مسئولانی دارد که بودجه های فرهنگی را باید از طریق آدم هایی که کننده کار هنری هستند مصروف کند تا اتفاقات خوب و نیک را به شکل تصویر درآوردند و آلبومی از کارهای خیرخواهانه ساخته شود، در واقع آلبوم هایی طراحی شود که نسل های آینده بدانند چه اتفاقاتی افتاده و اعتقادات محکم و استوار را لمس کنند و برگشت این‌اتفاقات برای فرد و جامعه پیام آور خوبی است.

در ارائه انفاقات خوب دچار اشکال هستیم
توکلی با بیان اینکه در ارائه اتفافات خوب دچار اشکال هستیم ابراز می کند: گاهی اینطور برداشت و گفته می شود شاید هنرمندان نمی توانند در این زمینه کار کنند، درحالی که برعکس باید شرایط را برای هنرمندان مهیا کرد. بنده قصه امام رضایی داشتم برای تبدیل به فیلم اما باید کفش آهنی به پا داشته باشی تا بتوانی آن را ارائه دهی، باید دوندگی داشته باشی تا برای مثال بگویی برای یک راننده تاکسی چه اتفاقاتی افتاده وقتی زائران از تمام دنیا به مشهد مشرف می شوند و حاجت روا می شوند‌ و او اینها را از نزدیک می بیند. جامعه به این ها نیاز دارد، نیاز دارد از سجایا و عملکرد ائمه اطهار به خصوص ولی نعمت مان بداند که نگاه بزرگان دین ما به روابط اجتماعی چگونه بوده است. درست است تکنولوژی به میدان آمده اما می شود از همین تکنولوژی برای انتقال مفاهیم عاشقانه امام رئوف هم مدد گرفت و همه این موارد را به تصویر کشید و ثبت و ضبط و در موزه ها نگاه داری کرد. و این پرواز، رهایی را سبب می شود و زمانی که فردی خود را به گنبد طلایی حرم آقا میرساند بغض ها می ترکد و من در این وادی لحظاتی را دیدم و ضبط کردم، من دیده ام زائران از خیابان های روبروی حرم وقتی نور گنبد طلایی را دیده اند به روی زمین افتاده و خدارا شکر کرده اند و این عشق دو طرفه منتقل شده است.
وی در ادامه خاطره ای از اعجاز مهربانی امام هشتم تعریف می کند و می گوید: چند سال پیش برای فیلم برداری
در مشهد بودم و برای کاری به درمانگاه حرم رفتم، ناگهان دیدم بچه ای را درپتو پیچیده اند و دکترها خبر دادند که تمام کرده است. پدر و مادر آن طفل گریه می کردند و می گفتند ما به مشهد و حرم آقا آمده ایم حالا فرزندمان را از دست دادیم. وقتی آنها و حالشان را دیدم بیماری خودم را یادم رفت و اتفاقا آنها هم وقتی من را دیدند شناختند، همان لحظه رو به حرم آقا کردم و گفتم آقا جان بنده هایت را ببین، از راه دور آمده اند، مهمان شما هستند و شما مهمان نوازید من را شرمنده نکن، در حال اشک ریختن بودم و هنوز حتی زانو نزده بودم که پدر آن طفل با خوشحالی فریاد زد بچه ام نفس می کشد. آن شب تا دم دمای صبح کنار آن خانواده بودم و بعد از چند وقت پدر این طفل من را پیدا کرد، حالا آن دختر بچه بعد از این همه سال با من در تماس است و همه این ها اعجاز است و باید به تصویر کشیده شود.

زائران آقا عزیز هستند
توکلی این را هم اضافه می کند که همیشه به مشهدی ها می گویم زائران امام رضا علیه السلام عزیز هستند و حالا که طلبیده شده اند حاجت روا می شوند.
وی در ادامه خاطره دیگری را تعریف و بیان می کند: مدتی پیش خانواده ای را با کمک یکی از دوستانم به مشهد آوردم. خیلی دوست داشتند از غذای حرم نصیب شان شود، در حرم بودم و نگران که خدایا من چطور ژتون غذا را برای خانواده ای ۷ نفره تهیه کنم؟ وسط صحن بودم و هاج و واج که خادمی کنارم آمد و گفت ۷ بلیط گذاشتم در دستت. و من همانجا وسط صحن نشستم و از این همه اعجاز اشک ریختم. آقا آن روز نگذاشت من شرمنده مهمان هایش شوم و این ارتباط ذهنی و یا همان تله پاتی را هیچ روانشناسی نمی تواند بازگو کند. شاید در صد سال آینده بشر به این موضوع دسترسی پیدا کرد.

توکلی تاکید می کند: تمام این زیبایی ها باید به تصویر کشیده شود و متولی که بودجه دارد باید دغدغه این مهم را داشته باشد. رسالت هنری و مفاهیم فرهنگی بر دوش انسان هنری است و دریایی از ویژگی های هنری نزد امام رضا علیه السلام است. جذابیت از طریق مغناطیس اتفاق می افتد، وقتی وارد حرم می شوی این همه شکوه جذبت می کند و در دل هر زائری خاطره ای از این جذابیت است که باید قصه های کوتاه به تصویر کشید شده و مستند شود. 
کد مطلب ۶۶۷۰۸
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما