حماسهی وداع در دیار همدمان روزگار غربت/جیرفت خانهی دوم رهبر شهید پایگاه پیمان آخر
به گزارش رضوی، همزمان با تشییع باشکوه پیکر مطهر رهبر شهید در تهران جیرفت نیز برنامه وداع با رهبر شهیدبه همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی جنوب کرمان برگزار شد و از شبکه ملی روی آنتن زنده رفت.
مردم ولایتمدار جیرفت که هنوز طنین صدای دلنشین رهبر خود را در گوش دارند که میفرمود من در جیرفت احساس غریبی نکردم جیرفت مثل خانه دوم من بود با چشمانی اشکبار و دلهایی شعلهور آمدند تا همشهری، رهبر و مراد خود را تا دروازههای ابدیت بدرقه کنند.
پیوند دیرینهی یک رهبر و یک شهر
تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد آن روزها را که رژیم ستمشاهی به گمان خود خورشید را به کویر تبعید کرد تا نورش را خاموش سازد اما جیرفت نه تبعیدگاه که آغوش گشودهی ملتی شد که مهمان عزیز خود را با جان و دل پذیرا گشتند رهبر شهید در دوران سخت مبارزه و در روزهای تنهایی و غربت در میان نخلستانها و مردمان نجیب و غیور جیرفت گرمای ایمان و وفاداری را لمس کرد توصیف بیبدیل ایشان از جیرفت به عنوان خانه دوم مدال افتخاری بر سینهی هر شهروند جیرفتی است مدالی که امروز در روز وداع با اشک دیدگان مردم تطهیر شد.
فریاد وفاداری نخلها و دلها
از نخستین ساعتهای مغرب ، خیابانها سرریز از جمعیتی بود که گویی خویشاوند نزدیک خود را از دست دادهاند پیرمردانی که خاطرهی همنشینی با آن یار سفرکرده در دوران قبل از انقلاب را سینه به سینه به فرزندان خود منتقل کرده بودند با قاب عکسهایی که غبار سالیان بر آنها نشسته بود، پیشقراولان این کاروان اندوه بودند.
حضور پرشور جوانان و نوجوانانی که اگرچه روزهای تبعید را ندیده بودند، اما میراثدار عشق و ارادت پدران خود بودند جلوهای خاص به این مراسم بخشیده بود فریادهای «لبیک یا خامنهای» و نوای جانسوز مداحان که با آواهای بومی و سنتی جنوب درآمیخته بود دل هر رهگذری را میلرزاند.
آمدهایم تا بگوییم ما هنوز همدم روزهای سختیم
یکی از شهروندان سالخورده جیرفت که اشک از محاسن سفیدش جاری بود با صدایی لرزان گفت: او در روزگار غربت مهمان ما بود و ما نگذاشتیم احساس غریبی کند امروز که او به آرزوی دیرینهاش یعنی شهادت رسیده آمدهایم تا بگوییم جیرفت هنوز همان خانه دوم توست فرزندان ما هنوز همان سربازانی هستند که برای برافراشته نگاه داشتن پرچم تو جان خود را فدا خواهند کرد.
زنان با گویش بومی خود مویه میکردند و مادران شهدا با در دست داشتن تصاویر فرزندانشان گویی به پیشواز رهبر شهید آمده بودند تا به او خوشآمد بگویند و پیوند ابدی این دیار را با آرمانهای ولایت مهر و موم کنند.
بیعتی فراتر از زمان و مکان
مراسم وداع مردم جیرفت فراتر از یک سوگواری ساده تجدید میثاقی دوباره با آرمانهای انقلاب اسلامی و راه درخشان رهبر شهید بود این مراسم نشان داد که رابطهی امام و امت یک رابطهی اداری و رسمی نیست بلکه پیوندی است که در روزهای سخت غربت شکل گرفته و با خون شهدا آبیاری شده و امروز به درختی تناور تبدیل گشته است که هیچ طوفانی را یارای تکان دادن آن نیست.
مردم جیرفت با این حضور حماسی و بینظیر پیامی صریح به جهان مخابره کردند اگر پیکر مطهر رهبرمان در تهران تشییع شد روح بزرگ و یاد جاودان او در قلب تکتک مردم دیار نخل و آفتاب در جیرفت قهرمان خانه کرده است.
مردم ولایتمدار جیرفت که هنوز طنین صدای دلنشین رهبر خود را در گوش دارند که میفرمود من در جیرفت احساس غریبی نکردم جیرفت مثل خانه دوم من بود با چشمانی اشکبار و دلهایی شعلهور آمدند تا همشهری، رهبر و مراد خود را تا دروازههای ابدیت بدرقه کنند.
پیوند دیرینهی یک رهبر و یک شهر
تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد آن روزها را که رژیم ستمشاهی به گمان خود خورشید را به کویر تبعید کرد تا نورش را خاموش سازد اما جیرفت نه تبعیدگاه که آغوش گشودهی ملتی شد که مهمان عزیز خود را با جان و دل پذیرا گشتند رهبر شهید در دوران سخت مبارزه و در روزهای تنهایی و غربت در میان نخلستانها و مردمان نجیب و غیور جیرفت گرمای ایمان و وفاداری را لمس کرد توصیف بیبدیل ایشان از جیرفت به عنوان خانه دوم مدال افتخاری بر سینهی هر شهروند جیرفتی است مدالی که امروز در روز وداع با اشک دیدگان مردم تطهیر شد.
فریاد وفاداری نخلها و دلها
از نخستین ساعتهای مغرب ، خیابانها سرریز از جمعیتی بود که گویی خویشاوند نزدیک خود را از دست دادهاند پیرمردانی که خاطرهی همنشینی با آن یار سفرکرده در دوران قبل از انقلاب را سینه به سینه به فرزندان خود منتقل کرده بودند با قاب عکسهایی که غبار سالیان بر آنها نشسته بود، پیشقراولان این کاروان اندوه بودند.
حضور پرشور جوانان و نوجوانانی که اگرچه روزهای تبعید را ندیده بودند، اما میراثدار عشق و ارادت پدران خود بودند جلوهای خاص به این مراسم بخشیده بود فریادهای «لبیک یا خامنهای» و نوای جانسوز مداحان که با آواهای بومی و سنتی جنوب درآمیخته بود دل هر رهگذری را میلرزاند.
آمدهایم تا بگوییم ما هنوز همدم روزهای سختیم
یکی از شهروندان سالخورده جیرفت که اشک از محاسن سفیدش جاری بود با صدایی لرزان گفت: او در روزگار غربت مهمان ما بود و ما نگذاشتیم احساس غریبی کند امروز که او به آرزوی دیرینهاش یعنی شهادت رسیده آمدهایم تا بگوییم جیرفت هنوز همان خانه دوم توست فرزندان ما هنوز همان سربازانی هستند که برای برافراشته نگاه داشتن پرچم تو جان خود را فدا خواهند کرد.
زنان با گویش بومی خود مویه میکردند و مادران شهدا با در دست داشتن تصاویر فرزندانشان گویی به پیشواز رهبر شهید آمده بودند تا به او خوشآمد بگویند و پیوند ابدی این دیار را با آرمانهای ولایت مهر و موم کنند.
بیعتی فراتر از زمان و مکان
مراسم وداع مردم جیرفت فراتر از یک سوگواری ساده تجدید میثاقی دوباره با آرمانهای انقلاب اسلامی و راه درخشان رهبر شهید بود این مراسم نشان داد که رابطهی امام و امت یک رابطهی اداری و رسمی نیست بلکه پیوندی است که در روزهای سخت غربت شکل گرفته و با خون شهدا آبیاری شده و امروز به درختی تناور تبدیل گشته است که هیچ طوفانی را یارای تکان دادن آن نیست.
مردم جیرفت با این حضور حماسی و بینظیر پیامی صریح به جهان مخابره کردند اگر پیکر مطهر رهبرمان در تهران تشییع شد روح بزرگ و یاد جاودان او در قلب تکتک مردم دیار نخل و آفتاب در جیرفت قهرمان خانه کرده است.
