۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۰ ساعت ۰۹:۳۸
استاد حوزه در گفتگو با خبرگزاری رضوی:

توجه به سیره اجتماعی امام صادق (ع) اصلاح امور جامعه را بدنبال خواهد داشت

توجه به سیره اجتماعی امام صادق (ع) اصلاح امور جامعه را بدنبال خواهد داشت
به گزارش خبرگزاری رضوی؛ حجت الاسلام امیر علی حسنلو در خصوص سیره امام صادق (ع) بیان کرد: سیره ائمه اطهار (ع) در هر زمانی برای الگو گرفتن از تمام جنبه های زندگی بهترین سر مشق است ؛ امام صادق علیه السلام در سیره خود برای همه انسانها نمونه هایی از سرمشق دارد که قابل تاسی واقتباس است.
مدیر گروه تاریخ وسیره مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه های علمیه اظهار داشت: اگر تمام جنبه های سیره امام صادق علیه السلام مانند صله رحم و رسیدگی به خویشاوندان که امروز آسیب بزرگ زندگی اجتماعی ماست ، مورد توجه باشد، بسیاری از امور اصلاح خواهد شد ، سیره علمی و عملی و عبادت و تفکر و خانواده داری و سیره اجتماعی در بر خورد با دیگران در تمام جهات نمونه وقابل تاسی والگو گیری است و تنها سیره علمی و تعلیمی حضرت برای عموم دانشمندان جهان اگر شناخته گردد بهترین نمونه الگوهاست.
وی با اشاره به مهمان نوازی حضرت گفت: امام‏ صادق (ع) هنگامي که يارانش را مهمان می‏کرد، برايشان سفره مي‏گستراند و بهترين و پاکيزه‏ترين غذاها را آماده مي‏ساخت. ايشان، آن‏قدر علاقه‏مند به مهمان بودند که وقتي مهمانان بار سفر مي‏بستند، از کمک و ياري در بستن بار و  بنه به ايشان خودداری می کردند.

کمک های آشکار و پنهان به نیازمندان
حجت الاسلام حسنلو در خصوص بخشندگی حضرت اظهار داشت: روزی امام صادق عليه‏ السلام مبلغ چهارصد درهم به بينوايی داد و او آن مبلغ را گرفت و سپاس ‏گويان رفت. امام به خدمتکارش فرمود که آن بينوا را دوباره پيش امام بياورد. مرد بينوا عرضه داشت: اي سرور من، از شما کمک خواستم، شما هم داديد حال، دوباره مرا براي چه خواسته‏ ايد؟ امام عليه ‏السلام فرمود:«رسول خدا (ص) فرمود: بهترين صدقه و بخشش آن است که طرف را بي‏ نياز کند. ما آن قدر نداريم که تو کاملاً غني و بی نياز گردي. بيا، اين نگين انگشتری را هم بگير و دقت کن که برای آن ده هزار درهم قيمت گذاشته شده است. اگر روزی نياز پيدا کردی آن را به همين قيمت بفروش».
وی بیان کرد: کمک و صدقه پنهانی چنانکه در قرآن وارد شده از بهترین اعمال است ؛ امام  صادق عليه ‏السلام به بخشش ‏های پنهانی اقدام می ‏فرمود و با مردم مدينه چنين رفتار می‏ کرد. روزی امام صادق عليه‏ السلام کيسه پولی را به ابوجعفر که يکی از شاگردان و اصحاب مورد وثوق او بود، داد و دستور داد که آن را به يکی از بنی ‏هاشم بدهد و تأکيد کرد که اين امر، پنهانی صورت گيرد و او نداند که از طرف امام است. هنگامی که ابوجعفر کيسه پول را به آن مرد هاشمی داد، او دست به دعا بلند کرد و گفت: «خداوندا، به اين مرد احسان کننده پاداش خير بده که گاه گاهی پولی براي ما می‏ فرستد و ما بدين وسيله، زندگی‏مان را سر و سامان می دهيم،  جعفربن محمد عليه ‏السلام، با وجود آن همه ثروت و دارايی که دارد، چيزی برای ما نمی ‏فرستد.
این استاد حوزه خوش خلقی و بردباری را از دیگر خصوصیات حضرت عنوان کرد و گفت: روزی يکی از حاجيان و زائران خانه خدا که در مدينه به سر می‏ برد، در جايي خوابش برد و وقتی بيدار شد، پنداشت که هميان و کيسه پول او را دزديده ‏اند. به راه افتاد و امام‏ صادق عليه ‏السلام را ديد که نماز می‏ خواند، ولی نشناخت که او امام ‏صادق عليه ‏السلام است و با ايشان درگير شد که کيسه پول را تو برداشته ‏ای. امام که وضع را چنين ديد، پرسيد چقدر پول در کيسه داشتی؟ مرد پاسخ داد: هزار دينار. امام او را همراه خود به خانه برد و هزار دينار طلا وزن کرد و به او تحويل داد. آن مرد به خانه برگشت و از قضا کيسه پول هم پيدا شد. مرد نزد امام آمد و پوزش خواست و پول را پيش امام نهاد، اما امام از پس گرفتن آن خودداری فرمود و گفت: چيزي که از دست ما بيرون رود، دوباره نبايد به دست ما برگردد. او از اطرافيان پرسيد که اين شخص کيست؟ پاسخ شنيد که او جعفربن محمد عليه‏ السلام است. آن مرد پس از اينکه امام را شناخت گفت: حقّا که شخصی چون جعفرصادق عليه‏السلام، رفتاری اين گونه بايد داشته باشد.
وی بیان کرد: ابن‏طلحه مي‏نويسد: امام‏جعفر صادق عليه‏السلام صاحب دانش‏هاي فراوان بود و عبادت‏هاي زياد انجام مي‏داد و ذکرها و وردهاي پي در پي مي‏خواند. او اوقات خويش را به انواع عبادات و نيايش‏ها تقسيم مي‏کرد. همچنین ابونعيم اصفهاني در حلية الاولياء مي‏نويسد: او به عبادت و پرستش خدا رو آورده و در برابر خدا، خاضع و خاشع و از رياست، روي گردان بود.
حجت الاسلام حسنلو اظهار داشت: اين عبادت‏های بدنی حضرت بود ولی عبادت‏هاي ديگر آن حضرت، مثل نشر دانش، تعليم و تربيت، ارشاد و اصلاح جامعه نيز بر کسی پنهان نيست.
وی گفت: هر مکتب و فرهنگی برای ادامه حیات چند شرط و چند عامل لازم دارد ؛ یکی مکتوب نمودن و نوشتن محتوا وحفظ و انتقال آن به نسل های بعدی دومی داشتن حاملان و حافظ و ترویج دهندگان که شاگردان فهیم و دانشمند است ؛ شاگردان امام هر دو وظیفه را به خوبی انجام دادند.
این استاد حوزه بیان کرد: امام‏ صادق عليه‏ السلام هر يک از شاگردان خود را، در رشته‏ ای که با ذوق و قريحه او سازگار بود، تشويق و تعليم می نمود و در نتيجه، هر کدام از آنها، در يک يا دو رشته از علوم مانند : فقه و حديث، تفسير، کلام و علوم قرآن و تفسیر و علوم طبیعی مانند شیمی و طب و تغذیه و بهداشت و..تخصص پيدا می‏ کردند. گاهي امام، دانشمندانی را که براي بحث و مناظره مراجعه مي‏ کردند، راهنمايی مي‏ کرد تا با يکی از شاگردان که در آن رشته تخصص داشت، مناظره کنند.

مسموم کردن حضرت
وی اظهار داشت: منصور، خليفه عباسی، بارها امام صادق عليه‏ السلام را نزد خود می‏ آورد، ولی هر بار که تصميم به کشتن حضرت می‏ گرفت، در انجام نيت شوم و پليدخويش موفق نمي‏ شد. اما او که نمي ‏توانست پيشرفت و محبوبيت امام را ببيند، طرح قتل ايشان را از راه مسموم کردن تهيه کرد.
حجت الاسلام حسنلو گفت: بنی عباس درس مسموم کردن را به خوبی از بنی‏ اميه آموخته بودند. منصور توسط والی خود در مدينه، امام را در 65 سالگی به وسيله انگورِ زهرآلود به شهادت رساند و بعد حيله‏ گرانه به گريه و زاری و عزاداری پرداخت.
وی بیان کرد: امام کاظم عليه ‏السلام پدر بزرگوار خويش را پس از شهادت، در ميان دو تکه پارچه سفيد اِحرام، به اضافه پيراهنی که يادگار جدش علي بن‏الحسين عليه‏ السلام بود و نيز جامه‏اي که آن را به چهل دينار خريد، پيچيد و به خاک سپرد.
وی افزود: «امام کاظم عليه ‏السلام، همچنين دستور داد چراغ اتاقی را که پدرش در آن می ‏زيست، همچنان روشن نگه دارند و اين چراغ تا امام کاظم عليه‏ السلام در مدينه بود، همه شب روشن بود تا اينکه آن حضرت به عراق رفتند. پيش از اين نيز امام ‏صادق عليه ‏السلام، چراغ اتاق پدرش، امام باقر عليه ‏السلام را روشن نگه مي ‏داشت و ياد و خاطره ‏اش را گرامی می داشت.
کد مطلب ۷۲۵۶۳
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما