۰
تاریخ انتشار
پنجشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۹ ساعت ۲۰:۵۶
گفتگوی خبرگزاری رضوی با سرباز خط مقدم سلامت در بخش کرونا؛

سختی یک روز پرستاری از بیمار کرونایی برابر با یک ماه کاریست

سختی یک روز پرستاری از بیمار کرونایی برابر با یک ماه کاریست
با گذشت یکسال از شروع بیماری کرونا، جامعه در ظاهر آرامشی را احساس کرد و ساخت واکسن کرونا روزنه امیدی را نشان داد، اما در این میان هنوز پرستاران و دکترها بیشتر از سایر مردم با این بیماری درگیر هستند و چه بسیار نیروهای جوانی که در حین خدمت رسانی به بیماران فوت کردند و یادی از آن ها نشد.
با وجود اینکه جان خود را در این مسیر گذاشتند و خالصانه کار می کنند، اما مظلومیت آن ها به حدی است که برخی از کادر درمان متهم می شوند و عده ای می گویند جان بیماران، به خاطر کم کاری بیمارستان و خدمات درمانی از دست می رود.
آقای سید عباس حسینی از پرستارانی است که مدتی مسئولیت درمان بیماران کرونایی بیمارستان را بر عهده داشته است، برای آگاهی بیشتر از شرایط حال حاضر و سختی ها و مشکلاتی که این قشر دارند، گفتگویی داشتیم که تقدیم خوانندگان می شود. 

بیمارستان چه مسائلی برای بیماران کرونایی در نظر می گیرد؟
در بیمارستان هم بخش داخلی و هم جراحی داریم. زمانیکه از مریض های داخلی اچ آر سی تی یا عکس قفسه سینه می گیرند، اگر مشکوک باشد، آزمایش خون می فرستند و بعد از ۱۲ساعت مشخص می شود کرونا دارند.
کسانی که مشکوک هستند در اتاق ایزوله نگهداری می کنیم تا هم به خودشان آسیب نرسانند و هم این  ویروس منتقل نشود. می دانید که این بیماری به راحتی قابل انتقال است و تفاوتی بین پیر و جوان نمی کند و به راحتی از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود و یکنفر می تواند به صدها هزار نفر منتقل کند‌.
به همین دلیل این افراد را در حالت قرنطینه قرار می دهیم. معمولا یک هفته تا ده روز و برخی موارد، دو هفته نگهداری می کنیم وقتی حال آنها مساعدتر شد، مرخص می شوند. مدت کوتاه نگهداری می کنند، چون هم بیمارستان توان نگهداری ۴۰ روز ندارد و هم برای خود بیمار سخت می شود و از نطر روحی ضربه می خورند، او مدت زیادی در قرنطینه است و تنها یک پرستار را می بیند.
زمانی که بیمار مرخص می شود باید چند نکته را دقت کنند و از نظر تغذیه و دارو تامین شود. اگر کسی به عیادت او نیاید و دید و بازدید انجام نشود بهتر است. ولی اگر دید و بازدیدی می خواهد صورت بگیرد باید فاصله یک متر را رعایت کنند و همراه با ماسک و ضد عفونی کردن دست ها انجام شود.
اینها مسائلی است که برای بیمار کرونایی مهم است چون سیستم ایمنی بدن بیمار کرونایی ضعیف است. اکثر کسانی که مبتلا می شوند، مشکل نقص ایمنی دارند، مانند کسانی که بیماری زمینه ای چون دیالیز، دیابت و چربی بالا دارند و کسانی که نقص ایمنی نداشتند چون با ناقل در ارتباط بودند مبتلا شدند؛ بنابراین رعایت شستن دست ها و زدن ماسک، مهم ترین مساله برای بیمار و مبتلا نشدن شخص سالم است.

تمام بیمارستان ها موظف هستند آزمایش بگیرند یا تنها در مراکز بهداشت انجام می شود؟
بله تمام مراکز بیمارستانی و درمانی موظف هستند آزمایش بگیرند. ولی چون می خواهند، ازدحام از روی بیمارستان برداشته شود و خدای ناکرده کسانی که ناقل هستند زیاد در ارتباط با بیماران دیگر نباشند، مراکزی را تعیین کردند که مردم به آن ها مراجعه کنند‌‌.
در عین حالیکه 10 تا ۱۵ مرکز برای آزمایش تعیین کردند، اما کسانی که به بیمارستان مراجعه می کنند بیمارستان از آنها تست می گیرد. همانطور که گفتم مراجعه به مراکز بهداشتی بهتر است، چون بیمارستان علاوه بر بیمار کرونایی، بیمارهای دیگری هم دارد.
برای اینکه بیماران دیگر در سلامت باشند، بیمارستان باید مراقبت زیادی انجام دهد. چون به راحتی منتقل می شود و زمانی که فرد بیمار عطسه و سرفه می کند و به در و دیوار و دستگیره دست می زند، کسی که سالم است به همان قسمت دست بزند، به راحتی منتقل می شود، به همین دلیل مراجعه به این مراکز بهتر است.


برای بخش کرونا پرستارهای مخصوص را انتخاب می کنند؟
من نزدیک به ۳ هفته در بخش کرونا بودم، چون محیط خسته کننده است پرستارها چرخشی استفاده می شوند. 
پرستاری که داخل منزل از بیمار پرستاری می کند، زمانی که بهبود پیدا می کند روحیه او نیز تغییر می کند، اما زمانیکه می بیند به جای بهبود، حال او روز به روز بدتر می شود، روحیه او نیز خراب می شود.
چون بیمار کرونایی مشکل تنفسی حاد دارد و مقدار اکسیژن خون او پایین می آید و پرستار مدام درگیر بیمارانی هستید که حال آن ها بدتر می شود و فوتی زیاد است، برای همین سعی می کنند در بیمارستان چرخشی از پرستارها استفاده کنند، تا روحیه پرستار حفظ شود .
چون تمام نیروهای بیمارستان اکثرا با این بیماری درگیر هستند؛ به همین دلیل خدمات تغییر و جا به جا می شوند که از نظر روحی ضربه نخورند.

مدتی که پرستار بخش کرونایی بودید در قرنطینه بودید یا رفت و آمد داشتید و به منزل می آمدید؟
هر پرستار یا کمک پرستار بیشترین زمانی که باید در اختیار بیمارستان باشد ۱۸ ساعت است. بعضی بیمارستان ها ۲۴ ساعت سرکار حضور دارند، ولی چون واقعا کار فشرده ای هست و نیاز به هشیاری بالایی دارد به همین دلیل زیاد نگه نمی دارند.
برای هر بار ورود به بخش کرونا، لباس یکبار مصرف تنمان می کردیم. لباس های کرونایی به اندازه ای گرم است که آدم احساس می کند پخته می شود و هر زمان از بخش کرونا می خواستم بیرون بیایم، لباس عوض می کردم و یک دوش می گرفتم، یعنی تا این اندازه بدن آدم عرق می کند.
بعد پایان شیفت لباس را درمی آوردیم و بعد لباس دیگری تنمان می کردیم وارد بخش اصلی می شدیم و بعد از دوش لباس بیرون تنمان می کردیم و از بیمارستان خارج می شدیم.
اگر نکات بهداشتی رعایت شود، بیماری منتقل نمی شود، همانطور که گفتم تمام نکات بهداشتی را رعایت می کردم. علاوه بر ضدعفونی، از بخش که بیرون می آمدم، دوش می گرفتم و بعد لباس تنم می کردم و از بیمارستان خارج می شدم.


 
زمانی که بیمارستارن بخش کرونایی بودید هر روز تست انجام می شد؟
اول که بخش کرونا رفتم، تست دادم و منفی بود. بعد از ۳ هفته که از بخش کرونا منتقل شدم دوباره یک تست دادم و آن هم منفی بود و مشکلی نداشتم.
اگر پروتکل های بهداشتی را رعایت کنید منتقل نمی شود‌ و مشکلی پیش نمی آید، در عین رعایت نکات بهداشتی نباید بترسید، چون خود ترس باعث می شود در کار اشتباه کنند. مهم رعایت نکات بهداشتی و فردی است. وقتی طرف مقابل رعایت کند نقل و انتقال بیماری قطع می شود. چون مردم  و نکات بهداشتی را رعایت نکردند بیماری به راحتی منتقل شد.‌ 
ما مسلمان ها عقیده به دید و بازدید داریم، خود این باعث نقل و انتقال سریعتر می شود، تا الان خدا را شکر آمار بیمارستان ها نشان داد که آمار مبتلاها پایین آمده است، انشالله کمتر شود و مردم هم به زندگی عادی برسند.

مزایایی برای ایام کرونا برای پرستاران قائل شدند؟
قرار بود پولی پرداخت کنند که ندادند و گفتند کارانه اضافه می شود، اما اختلاف آن زیاد نبود و تنها صد هزار تومن اضافه تر دادند. یک کارانه همیشه ۲۰۰ و ۲۵۰ هزار تومان می دادند و این نوبت ۳۵۰ هزار تومان دادند.
پایه و اساس زندگی پول است و این ۱۰۰ هزار تومان جایی از زندگی را نمی گیرد. درآمد بیمارستان کم است و خرج ها زیاد است، کار پانسمان و سرم مریض های داخل منزل را انجام می دهم و بابت پرستاری از بیماران کرونایی داخل منزل، هزینه بهتری دریافت می کنم، اما چون کار ثابتی نیست، به همین دلیل داخل بیمارستان از لحاظ کار بهتر است.
حقوق بیمارستان، با اضافه کاری برای ما ۳ میلیون می شود که با این قسط و بدهی در زندگی کم می آوریم، برای همین مجبور می شویم بیرون هم کار کنیم. وقتی بیرون کار می کنیم طبعا درآمد بیشتری داریم، اما همین ایاب و ذهاب در خیابان های شلوغ سخت است.

از لباس ها و امکانات بیمارستان در خصوص بیماران کرونایی گله مند بودید، در این یکسال بهتر شد؟
لباس ها فرقی نکرده و مانند همان روزهای اول است. دو نوع لباس دارند و لباس ها نسبت به ابتدای بیماری بهتر شده است. چون زمانی که بیماری می آید تا بخواهند به همه چیز مسلط شوند و بفهمند چگونه منتقل می شود و چه اثراتی دارد زمان می برد؛ به همین دلیل امکانات اولیه خوب نیست، اما لباس هایی که این سری آخر دادند بهتر بود.‌
لباس های جدید هم نفوذ کمتری داشت و هم کمتر عرق می کردیم. لباس های قبلی بیشتر عرق می کرد و کلافه می شدیم.


چندساعت در لباس بودید؟
۱۲ ساعت.

چگونه تحمل می کردید؟
وحشتناک.یک اتاقی داشتیم که آنجا استراحت می کردیم و برای نماز  لباس را در می آوردیم و الا کل زمان 12 ساعت، تن ما بود.
اوائل یک مقداری لباس تن کردن سخت بود، اما بدن انسان به همه چیز خود را وفق می دهد. به همین دلیل مدتی که در لباس قرار بگیری، عادت میکنی‌.
یک شیفت پرستاری بیمار کرونایی برابر با یک ماه اذیت شدن پرستار عادی است. واقعا کار کردن در بخش کرونا سخت بود. در ظاهر یک شیفت کار می کنی، اما انگار یک ماه کار کردی. یعنی این اندازه سخت بود.

خاطره ای از بیماران کرونایی دارید؟
خاطره ای از بیماری دارم که اصلا فکرش را نمی کردم، فوت کند. جوان 40 ساله ای بود که مشکل کلیه و عمل ساده ای داشت‌. بعد از مدتی به کرونا مبتلا شد و کلیه های او تحت تاثیر کرونا از کار افتاد و خیلی برای او ناراحت شدم.
جوان خوب و با اخلاقی بود. سه جلسه دیالیز بردیم و داشت بهبود پیدا می کرد و کسی فکرش را نمی کرد فوت کند.  اکسیژن خونش پایین آمد و دستگاهی اکسیژن به بدن وصل کردند و ‌بعد سه روز فوت کرد. خیلی برای من سخت بود که این جوان به همین راحتی از یک ناراحتی کلیه، عمرش تمام شود.
این خاطره خوبی نیست که در ذهن بماند، من با خانواده جوان در ارتباط بودم و زمانی که بچه اش پرسید، عمو بی پدر شدم؟ به اندازه ای حالم گرفته شد که قابل توصیف نیست.
ما آقایان را بیشتر می دیدیم که با بیماری کرونا درگیر شده بودند، حدود ۷۵ تا ۷۰ درصد مریض های بخش کرونا، آقایان هستند. چون خانم ها بیشتر ترس سلامتی را دارند و کمتر مبتلا می شوند.

چه افرادی در معرض خطر هستند؟ کسانی که نقص ایمنی و بیماری زمینه ای دارند خطر بیشتری آن ها را تهدید می کند و امکان فوت بیشتر است؟
بیشتر افراد مسن تحت تاثیر بیماری قرار می گیرند‌ و جوان هایی که فوت می کنند بیماری زمینه ای دارند.
ممکن است این سوال پیش آید که چرا ورزشکارها تحت تاثیر این بیماری قرار می گیرند؟ برخی از آن ها داروهای خاص و نگه دارنده استفاده می کنند که استاندارد نیست نکات ایمنی رعایت نشده و مشکلات خاصی دارد و سیستم ایمنی بدن ضعیف می شود.
مریض داشتیم که هیچ نقص ایمنی و بیماری خاصی نداشت اما کرونا گرفته بود. رعایت کردن توصیه های بهداشتی در کنترل بیماری تاثیر گذار است، اگر رعایت کنند و سیستم ایمنی بدن قوی باشد بیماری اثر گذار نیست. بیماری روی کسانی که نقص ایمنی دارند، سریعتر اثرگذار است.
ما جانبازی داشتیم که مشکل ریه داشت و خدا را شکر خوب شد و مرخص شد، عمر و زندگی و سر رسیدن زمان مرگ دست خداست. بیماری داشتیم که به راحتی فوت شده و برعکس کسی را داشتیم که سال ها زندگی کرده است.

اعیاد و دید و بازدید ها را در پیش داریم، مراعات کردن و کمتر رفت و آمد کردن چه اندازه برای کادر درمان و پزشکان و پرستارها تاثیرگذار است؟
بسیار تاثیر دارد. بخشی که ۱۵ بیمار کرونایی داشتیم الان به ۷ بیمار رسیده است، مشخص می شود رعایت مردم تاثیر گذار بوده است.
حجم کاری که قبلا روی ۱۵ بیمار بوده است، الان نصف شده است و روی کار و استراحت ما تاثیر گذار است. این نشان می دهد، مردم به بیماری و مشکلات آن آگاه شدند و رعایت می کنند. در حال حاضر همه از پیر و جوان در اتوبوس و مترو مراعات می کنند و ماسک زده وارد می شوند.
به جای دورهمی، با تلفن با هم صحبت کنند و تصویری با واتساپ و ایمو همدیگر را می بیننند، این رعایت ها باعث شود آمار به مرور پایین بیاید و اگر همه مردم رعایت کنند، بیماری قطعا از بین خواهد رفت.
خدا را شکر مراحل ساخت واکسن را می گذرانیم و از روسیه هم واکسن وارد شده است و انشالله زنجیره بیماری قطع خواهد شد. داروهایی برای درمان کرونا آمده است که تاثیر داشته است و انشالله واکسن و داروی اصلی بیاید و کلا ریشه کن شود.
قرنطینه ای که گذاشته شد باعث شد آمار کمتر شود، اما دورهمی ها باعث می شود آمار مبتلایان بالا برود و نتیجه آن به مرور زمان مشخص می شود که رعایت مردم چقدر تاثیر گذار بوده است. فرد سالم 2 روز بعد از تماس با ناقل، شروع به تب و سردرد و تهوع می کند. اگر مردم رعایت کنند، بیماری ریشه کن می شود.

واقعا به همین اندازه، خطرناک است؟
بیماری شوخی بردار نیست. ما بیماری را داشتیم که تنها بعد از گذشت ۳ روز از بیماری، تنفسش به قدری ضعیف شده که به او دستگاه وصل کردند. نگاه کنید این بیماری چه اندازه خطرناک است که به ۳ روز ریه فرد مبتلا کاملا درگیر می شود. 
عکس هایی که از ریه گرفته می شود، نشان می دهد تمام ریه برفکی و سفید شده است.  بیماری که اصلا فکرش را نمی کردیم، نیاز به اکسیژن داشته باشد، به سرعت ریه درگیر می شود و نیاز به دستگاه پیدا می کند و زمانی که به دستگاه وصل می شود به مرور افت اکسیژن و هشیاری پیدا می کند.
بنابراین بیماری خطرناکی است و اگر مردم رعایت کنند و از برگزاری مجالس و دورهمی پرهیز کنند، انشالله بیماری برطرف می شود. آینده ای و عید نوروز، اعیاد شعبانیه و ماه رمضان در پیش داریم، اگر رعایت کنند انشالله ریشه کن می شود و می توانند اعیاد کنار هم باشند و در مقابل اگر رعایت نکنند عزیزان خود را از دست می دهند. صحنه های غم انگیز گریه های عزاداران هنوز در ذهن من است.
 

اگر مردم رعایت کنند، حتما بیماری برطرف می شود، چرا برطرف نشود؟ ما ایرانی ها چون همدیگر را خیلی دوست داریم، رفت و آمد زیادی داریم و به رعایت نکات بهداشتی و سرعت انتقال بیماری توجه نمی کنیم، در صورتیکه بسیار مهم است و اولین مساله حفظ جان افراد است. اگر جانتان را حفظ کردید، بعدا میتوانید به راحتی دید و بازدید آشنایان و دوستان را داشته باشید. اگر رعایت نکنید، چیزی جز اسم نمی ماند و مردم افسوس می خورند یک عباسی بود کرونا گرفت و رفت. تمام. به همین راحتی

چرا برخی افراد سینه آن ها درگیر می شود و برخی درگیر نمی شود و در حد همان تب است؟
وقتی شخصی مراجعه می کند و می گوید سردرد دارم، سریع از او آزمایش کرونا می گیرند. من خودم بیماری در آزمایشگاه دیدم که فقط زخمی در بدن داشت و هیچ علامت دیگری نداشت و به کرونا مبتلا شده بود. ما بیمار داشتیم فقط تب، لرز، سردرد و تهوع داشت و تنفس او خیلی عادی بود و به کرونا مبتلا شده بود.
بنابراین در همه یکسان نیست و این بنده خدا با زخم معمولی در بیمارستان بستری شد و مشخص شد کرونا بوده و هیچ علامت خاصی نداشت و ریه اش درگیر نبود و زود هم خوب شد. متوجه نشدم دکتر متخصص عفونی چه تشخیصی داده بود که آزمایش کرونا برای او نوشته بود. هیچ علامتی نداشت، نه تب، نه تهوع، نه سردرد، نه افت هشیاری و نه افت تنفسی. آزمایشگاه بودم و گفتن کروناست خودش تعجب کرده بود و گفت من هیچ علائمی نداشتم.
بیماری داریم که تب، تهوع و سردرد و علائم زیادی دارد و برخی نیز به مغز، کلیه و قلب زده و سکته قلبی کرده و گفتن کرونا بوده است. به طور مثال فرد بعد عمل یکدفعه ای تب و حالت تهوع پیدا می کند. هر چیزی می خورد بالا می آورد یا میل به چیزی ندارد و آزمایش می گیرند و می بیننند کروناست.

از مشکلات و سختی ها کار پرستاری بگویید و اینکه چه اندازه رسیدگی می شود؟
بسیار مشکلات داریم و سختی کار درمان بسیار بالاست. یکی از مشکلات ما بحث بیمه است. یکی می گوید 20 ساله بازنشسته می شوید و دیگری می گوید 25 ساله و ما هنوز این را نمی دانیم که نیروی درمان چند ساله بازنشست می شود؟ کار ما بسیار سخت است، ولی آنچنان دریافتی نداریم. نیرویی مانند ما که به عنوان نیروی قرارداد بیمارستان کار می کنیم با اضافه کار 3 میلیون حقوق داریم که کسورات هم داریم.
حجم کار بسیار است، به گونه ای که اینقدر خسته به خانه می آیم که انرژی ندارم. یکروز از خستگی زیاد، به اندازه ای حالم بود که تصادف کردم و متوجه نشدم فردی جلوی من است و تصادف کردم. واقعا درد آور است که نیرویی به اندازه ای خسته باشد که متوجه نشود و به خودش صدمه بزند و به اندازه ای دریافتی ندارد که استراحت او کامل باشد.
کسی که زیاد بخواهد شیفت باشد، بدن او تحلیل می رود و خسته می شود، هیچ چیز نیروی درمان مشخص نیست؛چرا که نه دریافتی خوبی دارد و نه مشخص می شود چه زمانی بازنشسته می شود و این مسائل در روحیه او موثر است.  .
کارگری که بیرون کار می کند حقوقش از ما بیشتر است. او با بیماری و عفونت سرو کار ندارد، در صورتی که ما با همه نوع بیماری، عفونت و آلودگی و بیماری سر و کار داریم. جان یک پرستار چقدر برای این کشور ارزش دارد؟ به نظر من که هیچی.
در صورتی که در کل دنیا ارزش خاصی برای پرستاری قائل هستند  وحقوق بالایی دارند و آینده آن ها مشخص است. اما در کشور ما پرستاری داریم که هنوز درگیر خانه است و توان مالی برای درست کردن جهیزیه دخترش را ندارد.
نیرویی که این اندازه تلاش و زحمت برای جامعه می کشد، اما آینده اش مشحص نباشد و آبرویی نداشته باشد و اینکه از نظر درآمدی برای بچه هایش نتواند کاری انجام دهد، چه انرژی و توانی برای او می ماند؟ درامدش الان کقاف زندگی او را نمی دهد و استرس کار پرستار زیاد است و به اندازه ای که کار می کند، آینده شغلی او تامین نیست.
بیان مشکلات هم نتیجه ای ندارد. دکتر ویزیت می کند و می رود، ولی این بیمار به دست پرستار و نیروی بیمارستانی سپرده می شود و حتی همان خدمات بیمارستان هم از جان خودش مایه می گذارد.
زندگی و درآمدش مشخص نیست. بسیاری از پرستارها سابقه بیشتری از ما دارند، اما اصلا خانه ندارند. سخنی کار زیاد است و نیرو به مرور امید خودش را از دست می دهد. زمانی که امید نداشته باشی، کار کردن هم ضعبف می شود. همین نیروی پرستار اگر بداند چه زمانی بازنشست می شود و مقدار کارش، سنوات خدمتی و درآمدش زمان بازنشستگی چقدر است، در افزایش روحیه او خیلی تاثیر گذار است.

ممنون از وقتی که به ما اختصاص دادید. انشالله همیشه سلامت باشید.
ممنون. همچنین شما.

مهرداد میناوند و علی انصاریان نتوانستند در برابر کرونا مقاومت کنند و برای همیشه از کنار ما رفتند. خبری پر از غم و اندوه که جامعه توان شنیدن آن را نداشت، رفتن این 2 عزیز ورزشکار این مهم را به ما یادآوری کرد که کرونا بیشتر از آن چه تصور می کنیم در کمین است و همه را تهدید می کند.
همه می دانیم رعایت پروتکل‌های بهداشتی و استفاده از ماسک در کنترل این بیماری تاثیر بالایی دارد. مردم باید این موارد را از ملزومات شخصی خود بدانند چرا که با رعایت نکردن دستورالعمل ها، دیگران را نیز به مخاطره می‌اندازند.
در این بین شاید یکی از نزدیکان، آشنایان و یا اقوام ضعف بدنی داشته باشد و با رعایت نکردن بهداشت فردی به خصوص استفاده از ماسک، دیگران را درگیر کرونا ‌کند.
هنوز عده بسیاری پروتکل ها را جدی نمی گیرند، در حالیکه نباید انتقال ویروس را شوخی گرفت، در این مصاحبه گوشه ای از سختی و مشکلات کار پرستاران در دوران کرونا مشخص شد، سخت تر شدن شرایط کرونا و رعایت نکردن پروتکل های بهداشتی، استرس و کار این عزیزان را بیشتر می کند؛ بنابراین با رعایت کردن پروتکل های بهداشتی هم سلامتی خود را تضمین کنیم و هم قدر دان زحمات این عزیزان باشیم، مخصوصا در شرایطی که شیوع ویروس کرونای انگلیسی و سخت شدن وضعیت را در پیش داریم.
 
 
 
 
کد مطلب ۶۷۸۲۷
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما