تسلط بر تکنیک داستان نویسی، موعظه را کمرنگ و اثرگذاری را بیشتر می کند/زیارت را باید در بافت زندگی عادی روایت کرد

سیده طیبه سیدی نفر اول بخش داستان بلند جشنواره داستان رضوی در گفت‌وگو با خبرنگار رضوی در خرم‌آباد، برگزیده شدن در جشنواره رضوی را تجربه‌ای فراتر از کسب یک جایزه ادبی توصیف کرد و اظهار داشت: برگزیده شدن در جشنواره امام رضا(ع) برای من درست مثل رسیدن به سرمنزل مقصود است. قلم زدن در ساحت دوست یعنی او مرا به نام خوانده است.

 

این نویسنده درباره تأثیر موضوع امام رضا(ع) بر شکل‌گیری داستان خود بیان کرد: در تمام داستان، حضرت رضا (ع) در لایه‌های زیرین روایت متجلی است. داستان به‌صورت غیرمستقیم، عشق زنی به امام رضا(ع) را روایت می‌کند؛ عشقی که زندگی او را متحول کرده است.

 

وی با تأکید بر دشواری پرداختن به مفاهیم معنوی و آیینی در داستان‌نویسی گفت: خلق شخصیت در چنین آثاری کاملاً چالش‌برانگیز است؛ چراکه نوشتن اثری ادبی به دور از کلیشه‌ها و شعارهایی که برای مخاطب نسل جوان خسته‌کننده و تکراری است، به مهارت و ظرافت در تکنیک‌های داستان‌نویسی نیاز دارد.

 

سیدی درباره لحظه آگاهی از برگزیده شدن در جشنواره رضوی گفت: گاهی اوقات دریای کلمات برای بیان عاشقی حقیر به نظر می‌رسد.

 

او درباره تجربه حضور در جشنواره‌های ادبی و کسب جوایز متعدد، با اشاره به تفاوت نداشتن اصل نوشتن در موقعیت‌های مختلف بیان کرد: نوشتن برای جشنواره یا نوشتن رمان، تفاوتی با نوشتن یک داستان در شرایط عادی ندارد؛ اما آنچه روشن است، این است که «چو از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند».

 

این نویسنده درباره نسبت اثر اخیرش با داستان‌های پیشین خود گفت: سبک نوشتاری من در این داستان تفاوت چندانی با آثار قبلی‌ام نداشته است. معمولاً نویسندگان دنیای درونی خودشان را از زاویه دید شخصیت‌هایی که خلق می‌کنند، می‌نویسند.

 

سیدی در پاسخ به پرسشی درباره تفاوت داستان خوب با داستان برگزیده در جشنواره‌های مذهبی و فرهنگی، این پرسش نیازمند بازنگری است و معتقدم شاید بتوان موضوع را این‌گونه مطرح کرد که یک داستان با موضوع معمولی چه تفاوتی با داستان آیینی دارد.

 

وی با اشاره به رویکرد واقع‌گرایانه خود در داستان برگزیده افزود: به نظر خودم، داستان کاملاً بر اساس رئالیسم روایت شده و از شعارزدگی و کلیشه به دور مانده است. درباره مسائل مطرح‌شده در این داستان بلند، تحقیق کاملی انجام داده‌ام و تلاش کرده‌ام فضای معنوی را در زندگی عادی آدم‌ها جست‌وجو کنم.

 

این نویسنده، تسلط بر فنون داستان‌نویسی را یکی از راه‌های ایجاد پیوند میان پیام اخلاقی و جذابیت روایت دانست و افزود: اگر بر تکنیک‌های داستان‌نویسی مسلط باشیم، قطعاً موعظه کمرنگ‌تر و تأثیرگذاری بیشتر می‌شود. مستقیم‌گویی درباره امام رضا(ع) و موعظه، برای نسل جوان پذیرفتنی نیست و فضای داستان را خسته‌کننده می‌کند.

 

سیدی، بزرگ‌ترین چالش خود در نگارش این اثر را چگونگی نشاندن مفهوم زیارت و جایگاه امام رضا(ع) در بافت داستان عنوان کرد و گفت: بزرگ‌ترین چالش در نوشتن این داستان این بود که سعی کنم مفهوم زیارت و امام رضا(ع) را به‌گونه‌ای در بافت داستان به کار ببرم که با کمترین تکرار و مستقیم‌گویی، بیشترین تأثیر را بگذارد.

 

وی در توصیه به نویسندگان جوان علاقه‌مند به ادبیات دینی و آیینی نیز بر ضرورت پرهیز از بیان مستقیم مفاهیم و شعارزدگی تأکید کرد و افزود: به نظر من، مهم‌ترین و تأثیرگذارترین تکنیک در نوشتن هر نوع داستان، به‌ویژه داستان‌های آیینی، پرهیز از مستقیم‌گویی، موعظه و شعارزدگی است.

 

وی درباره برنامه‌های ادبی خود نیز گفت: یک رمان زیر چاپ و یک رمان در حال تألیف دارم.

 

سیده طیبه سیدی، نویسنده متولد مشهد،‌ در شانزدهمین جشنواره ملی داستان‌نویسی رضوی عنوان نفر اول بخش داستان بلند را به دست آورد. او در کارنامه ادبی خود سه مجموعه داستان کوتاه و دو رمان دارد و مدرس داستان‌نویسی و عضو شورای داستان‌نویسی استان خراسان رضوی است و جوایز متعدد ملی و بین‌المللی در حوزه داستان‌نویسی کسب کرده است.