استاد حوزه و دانشگاه و مسئول قرارگاه مکتب توحید:
تشییع رهبر شهید باید نقطۀ آغاز «عهد تمدنی» و ایجاد سرمایهای ماندگار برای آینده ایران باشد
حجتالاسلام سید محمدحسین دعائی، در گفتگو با رضوی، در تبیین ابعاد اجتماعی و تمدنی حضور مردم در آیین تشییع رهبر شهید انقلاب، اظهار کرد: حضور گسترده مردم در چنین مراسمی، بیش از آنکه یک واکنش احساسی به فقدان یک شخصیت باشد، بیانگر پیوندی عمیق، ایمانی، تاریخی، عاطفی و هویتی میان مردم و رهبری است.
وی افزود: مردم در این مراسم تنها برای بدرقه یک پیکر حضور پیدا نمیکنند، بلکه با حضور خود اعلام میکنند که راه، مکتب و عهد تاریخی رهبر شهید همچنان زنده و جاری است. از این منظر، تشییع، صرفاً یک مراسم سوگواری نیست، بلکه تجدید پیمان با آرمانهای ولایت، استقلال، مقاومت، ایران قوی و تمدن اسلامی به شمار میرود.
دعائی با اشاره به پیامهای داخلی این حضور تصریح کرد: حضور پرشور مردم نشان میدهد جامعه با وجود اندوه فقدان رهبر شهید، دچار انسداد، فروپاشی عاطفی یا احساس شکست نشده، بلکه سوگ خود را به اراده، امید و مسئولیت اجتماعی تبدیل کرده است. این حضور همچنین گواه آن است که استمرار انقلاب اسلامی منوط به حضور یک فرد نیست و مسیر آن در بستر ایمان مردم و ساختارهای اجتماعی و سیاسی کشور امتداد یافته است.
این استاد حوزه و دانشگاه درباره بازتابهای بینالمللی چنین رویدادی نیز گفت: دشمنان همواره میکوشند فقدان رهبران بزرگ را نشانه ضعف یا آغاز فرسایش یک نظام معرفی کنند، اما حضور گسترده مردم این روایت را معکوس میکند و نشان میدهد که شهادت رهبری، آغاز مرحلهای تازه از وفاداری، مقاومت و هویت جمعی ایرانیان است؛ واقعیتی که پاسخی روشن به جنگ روایتها خواهد بود.
وی با تأکید بر ضرورت برنامهریزی برای بهرهگیری از این ظرفیت اجتماعی خاطرنشان کرد: مهمترین اقدام پیش از برگزاری مراسم، «تولید معنا» برای جامعه است. یعنی باید برای اقشار مختلف تبیین شود که اهمیت این تشییع در چیست، حضور مردم چه مفهومی دارد، چگونه وداع به عهد تبدیل میشود و میراث رهبر شهید چه چیزهایی هستند.
به گفته دعائی، اطلاعرسانی صرف درباره زمان و مکان مراسم، بخش مهمی از ظرفیت معنوی این رویداد را نادیده میگیرد.
او ادامه داد: لازم است برای گروههای مختلف جامعه، از عموم مردم و خانوادهها گرفته تا جوانان، نخبگان، مبلغان، هیئتها و مراکز فرهنگی، متناسب با نیاز هر مخاطب، محتوای تبیینی و آیندهنگر تولید شود تا این حضور به یک سرمایه ماندگار فرهنگی و اجتماعی تبدیل شود.
وی درباره الزامات برگزاری مراسم نیز اظهار کرد: حفظ شکوه، نظم و امنیت روانی جامعه و نیز مراقبت از روایت رسانهای مراسم، از مهمترین وظایف برگزارکنندگان است. همچنین خدمترسانی مناسب، رعایت حال سالمندان، خانوادهها و کودکان، جلوگیری از ازدحام، پرهیز از شایعه و توجه به اخلاق اجتماعی، خود بخشی از پیام این رویداد محسوب میشود.
مسئول قرارگاه مکتب توحید با تأکید بر اینکه پایان مراسم تشییع نباید پایان این حرکت اجتماعی باشد، گفت: لازم است از هماکنون برای دوره پساتشییع برنامهریزی شود؛ از جمله طراحی پویشهای عهد فردی و جمعی، نشستهای رهبرشناسی، تولید پروندههای محتوایی درباره میراث رهبر شهید، برنامههای فرهنگی و نشستهای نخبگانی، تا این سرمایه اجتماعی به پشتوانهای برای آینده کشور تبدیل شود.
وی با بیان اینکه سیاست اصلی پس از مراسم باید تبدیل «وداع» به «وفا» و «عهد» باشد متذکر شد: این یعنی مردم، جوانان، نخبگان، هیئتها، مساجد و رسانهها از خود بپرسند سهم آنان در ادامه مسیر رهبر شهید چیست و چگونه میتوان این مسئولیت را در عرصههای مختلف اجتماعی، فرهنگی و ملی محقق ساخت.
دعائی در ادامه با اشاره به نقش رسانهها تأکید کرد: رسانهها باید از پوشش صرفِ لحظهای عبور کرده و با تولید روایتهای تحلیلی، مستند و قابل فهم، منظومه فکری، سبک رهبری، مردمباوری، عقلانیت انقلابی، معنویت، مقاومت و نگاه تمدنی رهبر شهید را برای نسل امروز تبیین کنند.
وی همچنین خواستار تبدیل رهبرشناسی و تبیین میراث فکری رهبر شهید به یک جریان مستمر در مدارس، دانشگاهها، حوزههای علمیه، مساجد، هیئتها و مراکز فرهنگی شد و افزود: شخصیت رهبر شهید نباید تنها در قاب خاطره و عاطفه باقی بماند، بلکه اندیشه و مکتب ایشان باید بهصورت مستمر برای جامعه تبیین شود.
این استاد حوزه و دانشگاه، مهمترین فرصت این رویداد را تقویت سرمایه اجتماعی، ترمیم گسلهای اجتماعی، کاهش دوقطبیها و افزایش اعتماد عمومی دانست و تصریح کرد: این فرصت زمانی قابل استفاده خواهد بود که مسئولان، نخبگان و رسانهها با صداقت، ادب، عقلانیت، نظم، خدمترسانی و احترام با مردم مواجه شوند و از هرگونه بهرهبرداری جناحی، شایعهسازی، اغراق، نقل مطالب بیسند یا ادبیات تفرقهآفرین پرهیز کنند.
دعائی در پایان تأکید کرد: اگر این تشییع بهدرستی روایت، مدیریت و پیگیری شود، میتواند از یک مراسم سوگواری صِرف فراتر رفته و به نقطه آغاز همبستگی تازه، تحقق عهدی جمعی و ایجاد سرمایهای ماندگار برای آینده کشور تبدیل شود.
وی افزود: مردم در این مراسم تنها برای بدرقه یک پیکر حضور پیدا نمیکنند، بلکه با حضور خود اعلام میکنند که راه، مکتب و عهد تاریخی رهبر شهید همچنان زنده و جاری است. از این منظر، تشییع، صرفاً یک مراسم سوگواری نیست، بلکه تجدید پیمان با آرمانهای ولایت، استقلال، مقاومت، ایران قوی و تمدن اسلامی به شمار میرود.
دعائی با اشاره به پیامهای داخلی این حضور تصریح کرد: حضور پرشور مردم نشان میدهد جامعه با وجود اندوه فقدان رهبر شهید، دچار انسداد، فروپاشی عاطفی یا احساس شکست نشده، بلکه سوگ خود را به اراده، امید و مسئولیت اجتماعی تبدیل کرده است. این حضور همچنین گواه آن است که استمرار انقلاب اسلامی منوط به حضور یک فرد نیست و مسیر آن در بستر ایمان مردم و ساختارهای اجتماعی و سیاسی کشور امتداد یافته است.
این استاد حوزه و دانشگاه درباره بازتابهای بینالمللی چنین رویدادی نیز گفت: دشمنان همواره میکوشند فقدان رهبران بزرگ را نشانه ضعف یا آغاز فرسایش یک نظام معرفی کنند، اما حضور گسترده مردم این روایت را معکوس میکند و نشان میدهد که شهادت رهبری، آغاز مرحلهای تازه از وفاداری، مقاومت و هویت جمعی ایرانیان است؛ واقعیتی که پاسخی روشن به جنگ روایتها خواهد بود.
وی با تأکید بر ضرورت برنامهریزی برای بهرهگیری از این ظرفیت اجتماعی خاطرنشان کرد: مهمترین اقدام پیش از برگزاری مراسم، «تولید معنا» برای جامعه است. یعنی باید برای اقشار مختلف تبیین شود که اهمیت این تشییع در چیست، حضور مردم چه مفهومی دارد، چگونه وداع به عهد تبدیل میشود و میراث رهبر شهید چه چیزهایی هستند.
به گفته دعائی، اطلاعرسانی صرف درباره زمان و مکان مراسم، بخش مهمی از ظرفیت معنوی این رویداد را نادیده میگیرد.
او ادامه داد: لازم است برای گروههای مختلف جامعه، از عموم مردم و خانوادهها گرفته تا جوانان، نخبگان، مبلغان، هیئتها و مراکز فرهنگی، متناسب با نیاز هر مخاطب، محتوای تبیینی و آیندهنگر تولید شود تا این حضور به یک سرمایه ماندگار فرهنگی و اجتماعی تبدیل شود.
وی درباره الزامات برگزاری مراسم نیز اظهار کرد: حفظ شکوه، نظم و امنیت روانی جامعه و نیز مراقبت از روایت رسانهای مراسم، از مهمترین وظایف برگزارکنندگان است. همچنین خدمترسانی مناسب، رعایت حال سالمندان، خانوادهها و کودکان، جلوگیری از ازدحام، پرهیز از شایعه و توجه به اخلاق اجتماعی، خود بخشی از پیام این رویداد محسوب میشود.
مسئول قرارگاه مکتب توحید با تأکید بر اینکه پایان مراسم تشییع نباید پایان این حرکت اجتماعی باشد، گفت: لازم است از هماکنون برای دوره پساتشییع برنامهریزی شود؛ از جمله طراحی پویشهای عهد فردی و جمعی، نشستهای رهبرشناسی، تولید پروندههای محتوایی درباره میراث رهبر شهید، برنامههای فرهنگی و نشستهای نخبگانی، تا این سرمایه اجتماعی به پشتوانهای برای آینده کشور تبدیل شود.
وی با بیان اینکه سیاست اصلی پس از مراسم باید تبدیل «وداع» به «وفا» و «عهد» باشد متذکر شد: این یعنی مردم، جوانان، نخبگان، هیئتها، مساجد و رسانهها از خود بپرسند سهم آنان در ادامه مسیر رهبر شهید چیست و چگونه میتوان این مسئولیت را در عرصههای مختلف اجتماعی، فرهنگی و ملی محقق ساخت.
دعائی در ادامه با اشاره به نقش رسانهها تأکید کرد: رسانهها باید از پوشش صرفِ لحظهای عبور کرده و با تولید روایتهای تحلیلی، مستند و قابل فهم، منظومه فکری، سبک رهبری، مردمباوری، عقلانیت انقلابی، معنویت، مقاومت و نگاه تمدنی رهبر شهید را برای نسل امروز تبیین کنند.
وی همچنین خواستار تبدیل رهبرشناسی و تبیین میراث فکری رهبر شهید به یک جریان مستمر در مدارس، دانشگاهها، حوزههای علمیه، مساجد، هیئتها و مراکز فرهنگی شد و افزود: شخصیت رهبر شهید نباید تنها در قاب خاطره و عاطفه باقی بماند، بلکه اندیشه و مکتب ایشان باید بهصورت مستمر برای جامعه تبیین شود.
این استاد حوزه و دانشگاه، مهمترین فرصت این رویداد را تقویت سرمایه اجتماعی، ترمیم گسلهای اجتماعی، کاهش دوقطبیها و افزایش اعتماد عمومی دانست و تصریح کرد: این فرصت زمانی قابل استفاده خواهد بود که مسئولان، نخبگان و رسانهها با صداقت، ادب، عقلانیت، نظم، خدمترسانی و احترام با مردم مواجه شوند و از هرگونه بهرهبرداری جناحی، شایعهسازی، اغراق، نقل مطالب بیسند یا ادبیات تفرقهآفرین پرهیز کنند.
دعائی در پایان تأکید کرد: اگر این تشییع بهدرستی روایت، مدیریت و پیگیری شود، میتواند از یک مراسم سوگواری صِرف فراتر رفته و به نقطه آغاز همبستگی تازه، تحقق عهدی جمعی و ایجاد سرمایهای ماندگار برای آینده کشور تبدیل شود.
