در گفتگو با پژوهشگر حوزه دین و سیاست تشریح شد؛
واکاوی معرفتی واقعه غدیر؛ از امتداد تکوینی ولایت تا راهبرد مواجهه در پیچ تاریخی آخرالزمان
به مناسبت طلیعت عید ولایت، کمال دین و اتمام نعمت بر امت، پای صحبتهای حجتالاسلام دکتر صالحی نشستهایم تا از منظر «فلسفه تاریخ اسلام» و «کلام سیاسی»، ابعاد پنهان و آشکار واقعه غدیر، نسبت امت و رهبری، و الزامات حضور در شرایط آخرالزمانی را واکاوی کنیم.
این پژوهشگر حوزه دین و سیاست، با رویکردی تحلیلی به ماهیت غدیر میپردازد و معتقد است: غدیر، تقلیلپذیر به یک رویداد صرفاً تاریخی نیست؛ بلکه «جریان سیال تاریخ» و حقیقتی مستمر است که در هر عصری باید بازخوانی شود. از منظر ایشان، غدیر یادآور پیوند ناگسستنی امت و رهبری و منشور بصیرت، وحدت و عدالتخواهی است.
وی با تبیین جایگاه نهاد ولایت فقیه تصریح میکند: ولایت فقیه در واقع، «امتداد تکوینی و طولی» ولایت رسولالله (ص) و امیرالمؤمنین (ع) در عصر غیبت است. ولایت سیاسی و حکومتی فقیه، دقیقاً تداوم همان ولایت علوی است.
حجتالاسلام دکتر صالحی با طرح این پرسش که «کارکرد این ولایت در عصر حاضر چیست؟»، افزود: در هندسه سیاسی اسلام، بقا و اقتدار امت، در گرو محوریت یافتن ولی فقیه است. امروز، اتحاد و انسجام حول محور ولی فقیه، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای (حفظه الله)، تجلی عملی پیام غدیر و رمز پیروزی جبهه حق بر باطل است.
این فعال فرهنگی در پاسخ به این سوال که «راهبرد برونرفت از چالشهای داخلی و مقابله با استکبار چیست؟»، به ترسیم جامعهشناسیِ حضور مؤمنانه میپردازد. به زعم ایشان، احیای شعائر دینی و حضور حداکثری در میادین، علاوه بر جنبه حماسی و احساسی یک «مانور قدرت ایمانی» است.
وی با اشاره به تجمعات شبانه مؤمنان نوشت:در این میادین، هر نفس و هر گامی که انسان برمیدارد در دستگاه محاسبات الهی عبادت و عمل صالح است و البتن همین حضورها، تجلی الطاف غیبی خداوند متعال میباشد.
صالحی به تبیین جایگاه هستیشناختی ملت ایران در هندسه آخرالزمانی میپردازد. وی تاکید میکند: ما در «پیچ تاریخی آخرالزمان» قرار داریم؛ برههای که حق و باطل در نهاییترین تقابل خود هستند. در این معادله، ملت مبعوث شده ایران با بصیرتافزایی و حمایت همهجانبه از ولی فقیه، در «جبهه صحیح تاریخ» موضع یابی کرده و درستترین انتخاب ممکن را به نمایش گذاشته است.
از دیدگاه این پژوهشگر دینی، غدیر فرصتی مغتنم برای تامل در کلمات حکیمانه امیرالمؤمنین (ع) است. وی یادآور میشود که رسالت اصلی در دهه ولایت، ترویج «گفتمان ناب علوی» است. نهجالبلاغه، «منشور راهبردی حکمرانی عدلمحور، تقوایی و توحیدی» است که خلأهای نظری و عملی جوامع بشری را مرتفع میسازد و جامعه ما امروز بیش از هر زمان دیگری به این اندیشه نیاز مبرم دارد.
وی در ادامه، ریشههای موفقیتهای نظام را در «الگوی مقاومت علوی» جستجو میکند و خاطرنشان میسازد: ملت ما از مقاومت علوی درس گرفت و دشمنان را مغلوب ساخت. ملت مبعوث شده ایران، تربیتیافته مکتب علوی است؛ همانگونه که رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز ذوب در وجود مقدس امیر المومنین علی علیه السلام بود و تربیتیافته همین مکتب بود. از همین رو، گفتمان مقاومت ما، بازتولید سیره جهادی علوی است.
حجتالاسلام صالحی در جمعبندی مباحث، با ترسیم «هراس شدید دشمن از بسط گفتمان ناب علوی»، هشدار میدهد که دشمن به خوبی دریافته است که خطر اصلی برای او، هژمونی اخلاق و اندیشه علوی است. غدیر یعنی حرکت بر مدار علی (ع)؛ چرا که راه علی (ع)، عینِ راه خدا، راه حق و راه قرآن است.
این پژوهشگر دینی در پایان، با استناد به حدیث قدسی و مشهور «وَلايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي»، به یک نتیجهگیری کلامی و رستگاریشناختی میرسد و خاطرنشان میکند: معیت با ولایت، «سنگر ایمنی الهی» و تنها مسیر رهایی از عذاب دنیوی و اخروی است. در نهایت، راز سعادت دنیوی، عاقبتبخیری و رستگاری بشریت، در گرو پیوند زدن زندگی فردی و اجتماعی با مدار ولایت علوی است.
این پژوهشگر حوزه دین و سیاست، با رویکردی تحلیلی به ماهیت غدیر میپردازد و معتقد است: غدیر، تقلیلپذیر به یک رویداد صرفاً تاریخی نیست؛ بلکه «جریان سیال تاریخ» و حقیقتی مستمر است که در هر عصری باید بازخوانی شود. از منظر ایشان، غدیر یادآور پیوند ناگسستنی امت و رهبری و منشور بصیرت، وحدت و عدالتخواهی است.
وی با تبیین جایگاه نهاد ولایت فقیه تصریح میکند: ولایت فقیه در واقع، «امتداد تکوینی و طولی» ولایت رسولالله (ص) و امیرالمؤمنین (ع) در عصر غیبت است. ولایت سیاسی و حکومتی فقیه، دقیقاً تداوم همان ولایت علوی است.
حجتالاسلام دکتر صالحی با طرح این پرسش که «کارکرد این ولایت در عصر حاضر چیست؟»، افزود: در هندسه سیاسی اسلام، بقا و اقتدار امت، در گرو محوریت یافتن ولی فقیه است. امروز، اتحاد و انسجام حول محور ولی فقیه، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای (حفظه الله)، تجلی عملی پیام غدیر و رمز پیروزی جبهه حق بر باطل است.
این فعال فرهنگی در پاسخ به این سوال که «راهبرد برونرفت از چالشهای داخلی و مقابله با استکبار چیست؟»، به ترسیم جامعهشناسیِ حضور مؤمنانه میپردازد. به زعم ایشان، احیای شعائر دینی و حضور حداکثری در میادین، علاوه بر جنبه حماسی و احساسی یک «مانور قدرت ایمانی» است.
وی با اشاره به تجمعات شبانه مؤمنان نوشت:در این میادین، هر نفس و هر گامی که انسان برمیدارد در دستگاه محاسبات الهی عبادت و عمل صالح است و البتن همین حضورها، تجلی الطاف غیبی خداوند متعال میباشد.
صالحی به تبیین جایگاه هستیشناختی ملت ایران در هندسه آخرالزمانی میپردازد. وی تاکید میکند: ما در «پیچ تاریخی آخرالزمان» قرار داریم؛ برههای که حق و باطل در نهاییترین تقابل خود هستند. در این معادله، ملت مبعوث شده ایران با بصیرتافزایی و حمایت همهجانبه از ولی فقیه، در «جبهه صحیح تاریخ» موضع یابی کرده و درستترین انتخاب ممکن را به نمایش گذاشته است.
از دیدگاه این پژوهشگر دینی، غدیر فرصتی مغتنم برای تامل در کلمات حکیمانه امیرالمؤمنین (ع) است. وی یادآور میشود که رسالت اصلی در دهه ولایت، ترویج «گفتمان ناب علوی» است. نهجالبلاغه، «منشور راهبردی حکمرانی عدلمحور، تقوایی و توحیدی» است که خلأهای نظری و عملی جوامع بشری را مرتفع میسازد و جامعه ما امروز بیش از هر زمان دیگری به این اندیشه نیاز مبرم دارد.
وی در ادامه، ریشههای موفقیتهای نظام را در «الگوی مقاومت علوی» جستجو میکند و خاطرنشان میسازد: ملت ما از مقاومت علوی درس گرفت و دشمنان را مغلوب ساخت. ملت مبعوث شده ایران، تربیتیافته مکتب علوی است؛ همانگونه که رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز ذوب در وجود مقدس امیر المومنین علی علیه السلام بود و تربیتیافته همین مکتب بود. از همین رو، گفتمان مقاومت ما، بازتولید سیره جهادی علوی است.
حجتالاسلام صالحی در جمعبندی مباحث، با ترسیم «هراس شدید دشمن از بسط گفتمان ناب علوی»، هشدار میدهد که دشمن به خوبی دریافته است که خطر اصلی برای او، هژمونی اخلاق و اندیشه علوی است. غدیر یعنی حرکت بر مدار علی (ع)؛ چرا که راه علی (ع)، عینِ راه خدا، راه حق و راه قرآن است.
این پژوهشگر دینی در پایان، با استناد به حدیث قدسی و مشهور «وَلايَةُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي»، به یک نتیجهگیری کلامی و رستگاریشناختی میرسد و خاطرنشان میکند: معیت با ولایت، «سنگر ایمنی الهی» و تنها مسیر رهایی از عذاب دنیوی و اخروی است. در نهایت، راز سعادت دنیوی، عاقبتبخیری و رستگاری بشریت، در گرو پیوند زدن زندگی فردی و اجتماعی با مدار ولایت علوی است.
