در گفتگو با کارشناس مهدویت مورد بررسی قرار گرفت؛
میلاد امام زمان(عج)؛ از آیینهای جشن تا مسئولیت اجتماعی منتظران
به گزارش پایگاه خبری رضوی، همزمان با فرارسیدن میلاد باسعادت حضرت بقیةاللهالاعظم(عج)، موضوع مهدویت و انتظار بار دیگر در کانون توجه افکار عمومی قرار میگیرد؛ مفهومی که فراتر از یک مناسبت تقویمی، با هویت دینی، اجتماعی و حتی سبک زندگی منتظران پیوندی عمیق دارد. در همین زمینه، دکتر میراحمدی ، کارشناس و پژوهشگر مهدویت، با تأکید بر ضرورت بازخوانی اجتماعی مفهوم انتظار، میلاد امام زمان(عج) را حامل پیامهایی فراتر از جشنهای آیینی دانست.
به گفته این پژوهشگر، میلاد امام زمان(عج) یادآور یک حقیقت بنیادین در اندیشه شیعی است؛ اینکه جهان هیچگاه از حجت الهی خالی نبوده و نخواهد بود.
از نگاه وی، مهمترین پیام این میلاد برای جامعه امروز، امید فعال است؛ امیدی که انسان را به حرکت، مسئولیتپذیری و نقشآفرینی در اصلاح فردی و اجتماعی فرا میخواند و در نقطه مقابل، با هرگونه انتظار منفعلانه و بیعملانه ناسازگار است.
وی با اشاره به برداشتهای محدودکننده از مفهوم انتظار، تصریح کرد: انتظار در منطق اصیل مهدویت، صرفاً یک امر فردی یا آیینی عبادی نیست، بلکه مفهومی عمیق و چندلایه با کارکرد اجتماعی گسترده است.
به باور وی منتظر واقعی کسی است که در برابر ظلم، تبعیض، فساد و بیعدالتی بیتفاوت نمیماند و خود را برای زیستن در جامعهای مبتنی بر عدالت و کرامت انسانی آماده میکند. این آمادگی، هم اصلاح رفتار و اخلاق فردی را دربرمیگیرد و هم کنش آگاهانه و مسئولانه در عرصه اجتماعی را طلب میکند.
این کارشناس مهدویت، میلاد حضرت ولیعصر(عج) را فرصتی برای بازنگری جدی در سبک زندگی منتظران دانست و افزود: ارزشهایی چون صداقت، عدالتخواهی، رعایت کرامت انسانها و احساس مسئولیت اجتماعی، از مؤلفههای برجسته سیره امامان معصوم(ع) است که در عصر غیبت نیز باید در رفتار و انتخابهای روزمره منتظران جلوهگر شود.
به گفته وی، اگر میان سبک زندگی فردی و اجتماعی ما با این ارزشها فاصله ایجاد شود، آیینها و جشنهای میلاد نیز بهتدریج از محتوای حقیقی خود تهی خواهند شد.
وی در ادامه، یکی از آسیبهای جدی در حوزه مهدویت را تقلیل این مفهوم عمیق به احساسات مقطعی یا طرح مباحث غیرمستند و هیجانی عنوان کرد و هشدار داد: مهدویت یک منظومه معرفتی دقیق و عقلانی دارد و خروج از چارچوب آموزههای معتبر دینی و تحلیلهای عالمانه، میتواند زمینهساز خرافهگرایی یا حتی ناامیدی در جامعه شود؛ درحالیکه فلسفه وجودی مهدویت، امیدبخشی، پویایی و تعالی انسان و جامعه است.
این پژوهشگر همچنین بر نقش کلیدی نهادهای فرهنگی و رسانهها در تبیین درست مفهوم انتظار تأکید کرد و گفت: رسانهها میتوانند با پرهیز از کلیشهها، پرداخت عمیق و روزآمد به موضوع مهدویت و پیوند دادن آن با مسائل واقعی و ملموس جامعه، انتظار را از یک مفهوم انتزاعی خارج کرده و به گفتمانی زنده، اثرگذار و اجتماعی تبدیل کنند.
وی در جمعبندی سخنان خود، با اشاره به اهمیت ارتباطگیری صحیح با نسل جوان، میلاد امام زمان(عج) را نماد امید به آیندهای روشن دانست و تأکید کرد: این آینده روشن، بدون نقشآفرینی آگاهانه، اخلاقمدار و مسئولانه انسانها محقق نخواهد شد؛ چراکه انتظار، پیش از آنکه چشمبهراهی باشد، راهسازی برای تحقق عدالت است.
