تشکیل نخستین هسته پشتیبانی زنان در مشهد با توسل به امام رضا(ع)

 

وی با اشاره به حضور مستمر خود از ابتدای انقلاب اسلامی در کنار پدر انقلابی‌اش گفت: از همان سال‌های نخست، زنان با وجود کمبود امکانات، نقش مؤثری در پشتیبانی مردمی از جبهه‌ها بر عهده داشته‌اند.

 

این پیشکسوت بسیجی اظهار کرد: فعالیت‌ها در ابتدا در مسجد امام حسن مجتبی(ع) انجام می‌شد اما به‌دلیل محدودیت فضا، نخستین هسته مستقل جمع‌آوری کمک‌ها در یک مغازه کوچک شکل گرفت. 

 

به‌گفته وی، مردم هر محله ساده‌ترین اقلام مورد نیاز رزمندگان را با نیت خالص اهدا می‌کردند و این کمک‌ها یا به سپاه مشهد تحویل می‌شد یا مستقیما به جبهه ارسال می‌گردید.

 

وی افزود: با افزایش مشارکت مردمی، فعالیت‌ها به محله امیرآباد، مسجد، معراج شهدا و دیگر مراکز امدادی گسترش یافت. 

 

وی تأکید کرد: حضور خانواده‌های شهدا در معراج و تلاش بانوان برای همراهی و آرام‌سازی آنان بخش مهمی از وظایف پشتیبانی آن دوران بوده است.

 

 زیبایی در بخش دیگری از اظهارات خود با اشاره به حجم بالای کار در روزهای اوج جنگ گفت: توسل به امام رضا(ع) نقش مهمی در پیشبرد فعالیت‌های پشتیبانی داشته است. 
 

وی توضیح داد: در روزهایی که فشار کار به اوج می‌رسید و حجم مسئولیت‌ها بیش از توان معمول بود، تنها پناه و تکیه‌گاهم توسل به امام رضا(ع) بود. هر بار که احساس می‌کردم کارها به گره می‌رسد و امکان ادامه مسیر دشوار می‌شود، دلم را راهی حرم امام رضا (ع) می‌کردم و از حضرت می‌خواستم واسطه رحمت الهی شود و یاری‌ام کند.

 

وی افزود: در یکی از همان روزهای سخت، وقتی با نگرانی از خداوند طلب کمک کردم و با نام امام رضا(ع) از ایشان مدد خواستم، اتفاقی افتاد که هرگز فراموش نمی‌کنم. کمتر از چند ساعت بعد، چند نفر از بانوان محله  بدون آن‌که از وضعیت کاری ما خبر داشته باشند یا هماهنگی قبلی کرده باشند ناگهان برای همکاری و کمک به محل آمدند. حضور ناگهانی آن‌ها درست در زمانی که بیشترین نیاز به نیروی کمکی داشتیم، باعث شد کارها به‌طور قابل‌توجهی سرعت بگیرد و ادامه مسیر برایمان هموار شود.

 

این فعال حوزه پشتیبانی جنگ همچنین از مشارکت خود در همراهی با خانواده شهدا، بسته‌بندی اقلام مورد نیاز مجروحان و تحویل آن‌ها به بیمارستان‌های مشهد از جمله بیمارستان قائم سخن گفت.

 

 به‌گفته وی در دوره‌ای با همکاری همسایه‌ها کارگاه خیاطی خانگی تشکیل شد و نیازهای اولیه مجروحان جنگی از جمله لباس و ملزومات به‌صورت شبانه‌روزی آماده‌سازی و ارسال می‌شد.

 

وی ادامه داد: فعالیت‌ها در بسیاری از مقاطع بدون وقفه انجام می‌شد؛ روزها در معراج شهدا، عصرها در کنار مجروحان و شب‌ها در بخش بسته‌بندی کمک‌های مردمی حضور داشتیم. با وجود فشار کاری، انگیزه ما خدمت به جبهه و انجام وظیفه جهادی بود.

 

 زیبایی با اشاره به استمرار فعالیت‌ها پس از پایان جنگ گفت: کاهش شمار شهدا در سال‌های پایانی مانع ادامه حضور آنان در عرصه‌های جهادی نشد اگر رحمت الهی و توسل‌ها به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) نبود، هیچ‌یک از فعالیت‌های پشتیبانی به این شکل پیش نمی‌رفت.