۱
تاریخ انتشار
چهارشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۴۸
همراه با زائران امام رئوف؛

اشک های ارادت و شوق زیارت زائران رضوی از زبان قلم

اشک های ارادت و شوق زیارت زائران رضوی از زبان قلم
خبرگزاری رضوی. سرویس زیارت. فاطمه ترزفان. وقتی اسم امام رئوف می آید دیدار او سن و سال و رنگ و نژاد نمی شناسد و همه از هر کوی و برزنی و حتی از کشورهای دیگر برای زیارت و حاجت روا شدن به سوی امام رضا(ع) می شتابند  آری او که قائم آل محمد(ص) است و با اسم ایران و مشهد  گره خورده است،  پناهگاه همه کسانی است که می خواهند روزی معنوی سالانه خود را از دست این امام ئوف بگیرند تا در پیچ و خم های این زندگی دنیوی دست خالی نمانند و با فرا رسیدن روز شهادت امام هشتم امام رضا(ع) این خیل مشتاقان به سمت بارگاه ملکوتی ایشان حرکتی تصاعدی می شود که هر نقطه از جاده مسیر دلدادگی، چشم نوازی این ارادت و زیارت است.  
 
به همین بهانه و برای انعکاس صداهای دل این زائران ما هم  در راستای رسالت کار خبری مان همراه و همگام با زائران در مسیر جاده ملک آباد به سمت مشهد الرضا(ع) قرار شد که این ارادت وشوق را از زبان قلم به نگارش درآوریم  تا آنانی که نتوانسته اند در این ایام به زیارت امام رضا(ع) مشرف شوند صدای قلم قلب آنان را به تکاپو درآورد و دل هایشان را همراه با دیگر زائران نوازش دهد تا آنان هم به فیض زیارت از راه دور نائل شوند و لب به سخن بگشایند وبا امام مهربانی ها حرف دل را به رشته تحریر درآورند.
 
ایستگاه صلواتی زائر جواد الائمه، نخستین مکانی بود که قرار شد در آنجا توقف داشته باشیم تا اینجا حضور و شوق زیارت را خودمان با چشمهایمان درک کنیم، همه می آمدند از کودکان گرفته تا کهنسالان  و افرادی با لهجه های مختلف که گاه به تهران می رسید و گاه لهجه های ترکی و لری بودند و آن چیزی که در مصاحبه با این زائران وجه مشترک بود این است که در پاسخ  این سوال که حرف دلتان با امام رضا(ع) چیست اشک،  مهمان چشم های آنان می شد و گویی  نواهای دلشان بر زبان جاری ناشدنی است و بیشتر با زبان اشک قرار است حتی با امام مهربانی ها سخن بگویند.
 
وقتی درباره خواسته شان از امام رئوف پرسیدم برخی سلامتی و سعادت فرزندان و خانواده و برخی دیگر سرافرازی ملت ایران و عاقبت بخیری جوانان را با صدای بلند بیان می کردند گویی دغدغه همه آنها  یکی بود که خانواده و جوانان و ملت محور این خواسته ها شد و حتی وقتی از پسربچه ای پرسیدم از امام رضا(ع) چه می خواهی که اینگونه مشتاقانه به سویش می شتابی با همان زبان کودکانه که نمی دانست خواسته به چه معناست گفت: من امام رضا را مثل پدر و مادرم دوست دارم ...

 می توان به جرأت ادعا کرد که مهر این امام رئوف در قلب های همه انسانها جاری گشته است که اینچنین در روز شهادت ایشان به بهانه میثاقی زیارتی همه انسانها را به سمت خود می کشد تا باز هم در این آشفته بازار مشکلات بی درمان، شوق معنویت و زیارت تنها درمان برای دردها و امیدی برای زیستن از جنس خداگونه باشد.
 
آری در محضر این زائران یاد گرفتم که مودت و محبت وابسته به نیازهای مادی نیست و برای گرفتن روزی معنوی می توان  دست به سوی امام مهربانی ها دراز کرد تا زندگی انسان و همه خواسته های درست و صحیح و آمال و ارزوهایش با این ارادت بیمه شود و در مسیر سعادت و امید قرار بگیرد.
 
التماس دعا
 
کد مطلب ۳۶۲۳۷
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما