۰
تاریخ انتشار
چهارشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۰:۳۰
یادداشت؛

کدام وحدت؟

کدام وحدت؟
خبرگزاری رضوی- جواد آرین منش*: در تعریفی ساده می توان گفت اساس نظریه وحدت مبتنی بر توصیه های قرآنی، سفارشات پیامبر (ص)، رحمت و تاکیدات ائمه معصومین و عقل و تدبیر است و در صورت تحقق عملی می تواند  در عرصه های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی راهگشای مسایل و مشکلات اساسی باشد. اما متاسفانه آنچه گاهی در چهل سال گذشته شاهد بوده ایم عبارت است از حرکت های شعاری و لفظی و نمایشی در داخل و ارتباط با سایر فرق اسلامی، برگزاری نشست های نمایشی و تعارضات معمول و مصاحبه های کلیشه ای آن هم محدود به زبانی متخصص در رسانه های رسمی.
تصویر و نمای کلی مطبوعات و  رسانه ها در همین هفته ای که به نام وحدت نام گذاری شده سرشار است از تنازعات سلیقه ای، گروهی، سیاسی و اجتماعی و تلاش در جهت ۲ قطبی کردن جامعه، سیاه و سفید کردن مردم، مسئولین و سلایق، طرح موضوع، مذاکره یا مقاومت، موافق یا مخالف شفافیت، اصولگرا و یا اصلاح طلب و.‌‌... در حالیکه جامعه گریبانگیر مسایل اجتماعی، فقر و نابرابری، تورم لجام گسیخته و معیشت مردم است و پرداختن به این موضوعات کلیدی و مهم است که «وحدت» به معنی واقعی کلمه را تاکید می کند نه موضوعاتی که سال هاست جامعه با ان دست و پنجه نرم می کند و نتیجه ای مطلوب را نصیب این مردم شریف نکرده است.
به معنای وسیع تر، وحدت اکسیری است که هر زمان از آن بهره گرفته ایم، توانسته ایم بر مشکلات فایق آییم. بکارگیری عنصر وحدت در پیروزی انقلاب و جنگ تحمیلی نمونه ای روشن است که همه سلایق سیاسی و همه فرق اسلامی و اقوام به رمز وحدت در کنار یکدیگر قرار گرفته اند و حماسه آفریدند.
لذا اگر وحدت در مرحله حرف و شعار باقی بماند ممکن است چماقی شود برای حذف رقیب و سلایق همچنان که در شرایط کنونی با شعار وحدت خود را به عنوان محور وحدت مطرح می کنند و هرکسی که تبعیت نکند با برچسب وحدت شکن از صحنه حذف می کنند و عملا شعار وحدت در ضد مفهموم خود عمل می کند. بنابراین می بایست تا با تعریف مفهوم واقعی وحدت و پرهیز از برچسب زدن و در مسیر وحدت عملی که عاملی مشکل گشا و انسجام بخش است، حرکت کنیم.

*استاد دانشگاه
کد مطلب ۴۸۱۸۲
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما