۱
تاریخ انتشار
سه شنبه ۶ شهريور ۱۳۹۷ ساعت ۲۰:۱۳

جشنواره امام رضا(ع) و حرف های ناگفته...

موسی ایاز تکین؛ دبیرکل اتحادیه علمای جعفری ترکیه و تحلیلگر جهان اسلام
جشنواره امام رضا(ع) و حرف های ناگفته...
«ما شیعیان جهان متاسفانه به دنیای رسانه و ارتباطات توجه لازم را نداریم در حالی که در دنیای امروز رسانه حرف اول و آخر را می زند.
ترکیه کشوری است آسیایی و اروپایی که یک دستش در اروپاست و یک دستش در آسیا. یعنی پلی است میان این دو قاره.پس از این جهت موقعیت خیلی حساس و استراتژیک دارد ما در گفتمان سیاسی ترکیه  ضرب المثلی داریم که می گوید: «آن کس که استانبول را بُرد، ترکیه را بُرد». این شهر بزرگ ترین شهر ترکیه با حدود 15-16 میلیون جمعیت  است. تمام اقتصاد ترکیه در استانبول می چرخد. منطقه بالکان به استانبول وابسته است. شوروی سابق، چند کشور ترکی زبان دارد. آذربایجان از این دست است. شیعیان و مسلمانان گرجستان ترک زبان هستند. در خود مسکو ترک زبان های زیادی ساکن زندگی می کنند. قرقیزستان و ترکمنستان هم خیلی به ترکیه گرایش دارند و رفت و آمد زیادی بین شهروندان دو کشور است.
تقریبا350 میلیون ترک زبان در دنیا زندگی می کنند که عدد کمی نیست. حالا اگر جشنواره امام رضا(ع) یا آستان قدس رضوی مستند و برنامه های فاخر و خوب رسانه ای تهیه و آماده کند تا در ایام مختلف سال مثل محرم، ماه رمضان، ایام تولد یا شهادت ائمه در کشورهای ترک زبان پخش شود من مطئنم حداقل نصف این جمعیت این مستندها را خواهند دید.
من تجربه خودم را به شما بگویم یادم هست اولین باری که به جشنواره امام رضا(ع) مشرف شدم، برای اولین بار در تاریخ ترکیه شب تولد امام رضا از پشت بام حرم رضوی برای ترکیه، بخصوص شیعیانش برنامه زنده پخش کردیم. وقتی من از مشهد برگشتم تا مدتها دائم پیامک می رسید که از مدیریت شبکه خواهش می کردند که آن برنامه  یک ساعته جشن تولد امام رضا(ع) از پشت بام حرم، هفته ای یکبار تکرار شود. تقریبا 1000- 2000 پیام از طریق واتس آپ، تلفن و اینستاگرام و غیره رسید. فقط یک برنامه یک ساعته بود. ما فرکانس را به شبکه علویان دادیم. آن ها از آنجا می گرفتند و برنامه پخش را کردند.
حالا اگر جشنواره امام رضا(ع) بجای این همه آیتم هایی که ممکن است مخاطبی نداشته باشد و موثر نباشد برنامه های رسانه ای آماده کند که از کشورهای مختلف پخش شود آن وقت خواهید دید چه تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم گسترده دارد.به خصوص همین خادمان فرهنگ رضوی که با فرهنگ کشورهای مختلف آشنایی دارند گزینه های خوبی در این مسیر هستند.
پیشنهاد مشخص من این است که افتتاحیه یا اختتامیه جشنواره امام رضا(ع) از تلویزون های میهمانی که به جشنواره آمده اند پخش شود من بر اثر تجربه سالهای طولانی ام می گویم شیعیان در نقاط مختلف دنیا علاقمندند بارگاه امام هشتم را به صورت مستقیم از رسانه هایشان مشاهده کنند اگر اختتامیه در بارگاه رضوی برگزار شود می توان این مراسم را از شبکه های مختلف پخش کرد.
من خودم از طریق موبایل یا اینترنت یا ماهواره از استانبول می توانم چنین برنامه هایی را ببینم. اگر هم در مشهد باشم با استفاده از این ابزارها می توانم برای ترکیه برنامه زنده رسانه ای داشته باشم.چه در سایت ها و شبکه های رادیویی و تلویزیونی خودمان و چه در رسانه های شیعیان علوی ترکیه. حتی 5 دقیقه برنامه زنده هم تاثیر خودش را دارد.چرا ما از این فرصت ها استفاده نمی کنیم؟ این برای من عجیب است.

امام رضا(ع) فقط برای ایران نیست

امام رضا(ع) فقط برای ایران نیست پس فقط برای مردم و شبکه های ایران نباید برنامه ساخت. مردم ایران از بچگی امام رضا(ع)  و فرهنگ و سیره ایشان را می شناسند. ولی مسلمان کشوری مثل اسپانیا یا پرو یا غنا یا بنگلادش، ایشان را آنقدر نمی شناسند در همین جشنواره یکی از دوستان بنگلادشی به من می گفت به تعداد جمعیت پاکستان ما جمعیت داریم و در بنگلادش شیعیان زیادی ساکن هستند که احتمالا بخشی از آن ها مستبصر هستند و در گذر زمان شیعه شده اند. بنابر این با این وضعیت بیشتر به تبلیغ نیاز دارند.
از طرف دیگر، می توان برخی نکته های جالب در جشنواره که به حضرت مربوط است را  به صورت یک فصلنامه یا یک مجله یا کتابچه ای جمع آوری و به زبان های مختلف ترجمه کرد و در اختیار همین خادمان قرار داد تا در کشور خود توزیع کنند.
همانطور که عرض کردم، این برنامه یعنی جشنواره امام رضا علیه السلام به اسم حضرت امام ثامن الحجج، برپا می شود امامی که فقط منحصر به ایران نیست. دست اندرکاران جشنواره روی این نکته تاکید دارند که فرهنگ و سیره رضوی در دنیا بین مردم و اقشار مختلف پخش شود. اما در این باره اتفاقی نمی افتد. پارسال هم در جشنواره گفتم و انتقاد کردم که حیف است از هفتاد و هفت کشور مهمان داشته باشید، ولی یک برنامه به جز گردش موزه در حرم نداشته باشید. این خودش نقص بزرگی است. با این وضعیت  شما چگونه می خواهید فرهنگ و سیره رضوی را بین مردم جهان توسعه دهید؟ امام رضا(ع) را  اول خود ما و دست اندرکاران جشنواره باید لمس و احساس کنیم.
 وقتی برنامه در حرم رضوی اجرا شود مطمئنا حال و هوای دیگری به مهمانان می دست دهد. به جز امسال که الحمدلله به نظر بنده از سال های قبل بهتر بود و ما توانستیم هم به برنامه خود جشنواره برسیم و هم وقت مناسبی برای زیارت داشته باشیم؛ سال های قبل اینقدر برنامه ها فشرده بود که متاسفانه وقت زیارت نداشتیم. نصف شب بعد از اتمام برنامه چند ساعتی در اتاق استراحت می کردیم. ساعت دوازده یا یک بامداد مجبور بودیم به حرم برویم و بعد یک  یا دو ساعت برمی گشتیم. بعد از نماز بیدار می شدیم که بلافاصله صبح اول وقت جشنواره برنامه داشت.
اینجور برنامه ریزی بازدهی برنامه را کم می کند، چون افراد خسته می شوند و نمی توانند حرف های خود را به خوبی ارائه بدهند. ولی امسال الحمدلله بهتر شد.
 برای ارتقای سطح برنامه من چندتا از پیشنهادات خودم را قبلا فرستادم. کتبی هم فرستادم. نمی دانم  دستشان رسید یا نه. یکی از آن پیشنهادات این بود که شما از این همه کشور مهمان دارید. مطمئنا بین این افراد روحانی هست. کسانی که با مکتب و سیره اهل بیت یا اخلاق ائمه معصومین آشنایی دارند که می توانند بسیار موثر باشند.
از اهل سنت در جشنواره بودند، از علویان بالکان بودند. مثلا یکی از دوستان که از آلبانی تشریف آورده بود نائب رئیس بکتاشی های بالکان بود. به گفته خودشان نائب رئیس بکتاشی های جهان بودند.بکتاشی ها شاخه و طریقتی بین علویان هستند که با علوی های ترکیه هم قرابت نزدیکی دارند و اتفاقا به نظام جمهوری اسلامی هم نزدیکند.
در ترکیه ما تقریبا 20-30 میلیون علوی داریم و آنها را خوب می شناسیم. در مورد اعتقاداتشان، عاداتشان و طرز تفکرشان آشنایی داریم. اعتقاد علویان، چه بکتاشی و چه حاجی بایران ولی، مثل اعتقاد شیعه اثنی عشری است. ولی آنها اعمال و مناسک ندارند، حتی روحانیت آن ها آداب خاصی ندارد. به روحانی آنها دَدِ یا بابا گفته می شود. به غیر از علویان ، از برادران اهل سنت در جشنواره تشریف داشتند حتی از غیر مسلمانان، برای مثال از دین مسیحیت از لبنان مهمان داشتیم و...چرا ما از حضور آنها استفاده نکردیم و نمی کنیم؟
 پیشنهاد من این بود که هر برنامه ای که می خواهید به اسم آموزش کوتاه مدت اجرا کنید، در آنها زدگی ایجاد می شود. مثلا شما به رئیس بکتاشی ها بگویید، بیایید دو سه روز اینجا درس بخوانید. از اسمش زده می شوند و فرار می کند.حتی کسانی که شیعه دوازده امامی و از خارج ایران هستند، ولی آشنایی زیادی با سیره و فرهنگ ائمه اطهار علیهم السلام ندارند وقتی به اینجا دعوت می شوند یعنی از سطح بالایی برخوردارند؛ به خاطر فعالیت یا خدماتی که داشته اند . حال شما اگر به یک فرد برجسته بگویید بیایید اینجا چند روز درس بخوانید و آموزش ببینید، قطعا پاسخ مثبت نمی دهد.
مهمتر از آن این است که این همه هزینه می شود و ما دعوت می شویم آن وقت فرصت ما برای سخنرانی های متعدد می رود. نباید اینگونه باشد که در مدتی که اینجا هستم، فقط بنشینیم که آقای شهردار، استاندار، وزیر فرهنگ، یا آقای رئیسی که تولیت آستان قدس هستند صحبت کنند ما شنونده باشیم و بعد به کشورمان برگردیم و هیچ بهره برداری از حضور ما نشود.
به نظرم باید افراد را در گروه ها تقسیم بندی کنند. اهل سنت در یک گروه، علویان در یک گروه. بعد چند روزی که اینجا هستند، نه به اسم آموزش، به اسم  کنفرانس، با توجه به گروه آنها، اسلام و فرهنگ و سیره معصومین و علی الخصوص امام رضا علیه السلام را به آنها منتقل کنیم. این روشی جهانی است. می توان گفت هالیوود تماما در دست یهودی هاست. در جهان فیلمی را که سطح بالایی داشته باشد، به غیر از هالیوود خیلی کم پیدا می کنید. شما یک فیلم را به اسم مظلومیت یهودیان نمی توانید ببینید. به این اسم نیست. اسم های دیگر دارند ولی محتوای آن مظلومیت یهودیان است.
 فیلم را که می بینید بعد از اینکه تمام شد، اصلا در ذهن شما ناخودآگاه می آید این یهودی ها خیلی اذیت شده اند. این در افکار بزرگان تاثیر دارد بچه ها با این حال و هوا رشد می کنند. بعدها بزرگ که شدند می گویند این ها مظلومان تاریخ هستند. درحالی که ظالم تر از یهودیان نسبت به مسلمانان و مسیحیت وجود ندارد.
با فیلم های کوتاه،کنفرانس، نمایش هنری، نمایشگاه نقاشی، عکاسی و...می توان محتوای برنامه های جشنواره را ارتقا داد تا برای اشخاص مفید باشد. ضمن اینکه چند برنامه باید در خود حرم اجرا شود. برای مثال اختتامیه یا افتتاحیه. البته این ها دو مدیریت دارند و با هم تزاحم دارند ولی اگر هدف یکی باشد و آن هم خدمت به آستان مقدس امام رضا علیه السلام، دیگر تفاوت در مدیریت و اشخاص خیلی مهم نیست».
کد مطلب ۳۲۹۰۰
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما