۰
تاریخ انتشار
شنبه ۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۰۴

عباس علیه السلام، ساقی خیمه ها و باب الحوائج کبوتر ها

سعیدنوریان، فعال فرهنگی
عباس علیه السلام، ساقی خیمه ها و باب الحوائج کبوتر ها
 عباس علیه السلام؛ ماه منیر کوچه های دلتنگ بنی هاشم است. ماهی که دست هایش را به آب می دهد تا ماهی ها از نوازش سرانگشتانش، آرام آرام لالایی بخوانند.
عباس علیه السلام؛ مسیحانفسی است که هوا از نفس های مبارکش جریان می یابد و ابرهای همه عالم به سویش می روند تا غربت شان را مشتاقانه سر بر شانه اش بگریند.
عباس علیه السلام؛ سنت وفا، چشمه زلال ادب و فانوس دریایی ساحل حسین علیه السلام در توفان خاکستری عاشورا و نگهبان نسترن و یاس و پاسبان خیمه الماس است.
عباس علیه السلام؛ پشت و پناه اقاقی ها، ساقی خیمه ها و باب الحوائج کبوتر هاست که با دست های کوچکش، بزرگ ترین گره ها را می گشاید.
خاک، میزبان قدم های مهربان و استوار اوست باد در آغوش کوچک او آرام می گیرد.
تمام آب های جهان به او سلام می دهند و باران ها به خیرمقدمش می آیند و همه درخت ها، پرنده هایشان را به عشق او به پرواز در می آورند.
عباس علیه السلام؛ چهره آسمانی اش با روشنان ماه نسبت دیرینه دارد و لبخندش، رایحه گل های بهشت را در جای جای زمین جاری و ساری می سازد.
عباس علیه السلام؛ آیینش مردانگی است و شیوه اش جانبازی. او، علمدار سپاه نور، سرچشمه اخلاص و شجاعت، بی قرار بی بدیل ولایت و مظهر حماسه جاودانی است.
عباس علیه السلام؛ روشنایی مصور و زلالیت مجسم است که تمام جاده های وصال از حوالی نامش می گذرند و تمام درهای بسته به یک سخاوت نگاهش، باز می شوند.
عباس علیه السلام؛ تشنه شهید عشق بر ساحل رود و آشنای سیب سرخ بهشتی و دانای راز همه آبهاست.
عباس علیه السلام؛ میراث دار شجاعت، میراث ماندگار مولود کعبه، سرفصل عاطفه در سراپرده عاشورا
، بنده زیبای عشق و پسر آسمانی انسان است.
عباس علیه السلام؛ نماد عطش و اقیانوس غیرتی که دست های آب آورش چکه چکه شد تا زلال عشق به ولایت، در دل ها جاری شود. او ساقی جامی است که ملائکه حسرت نوش زلال آن هستند و آسمانیان کاسه های آرزو را به التماسش فرا می برند.
دستانش از همان آغاز گشاده بود و فرات سخاوتش بر زمین جاری.
فرات، از شرم حضورش قطره قطره آب شد،آن گاه که موج موج به زیارت لبانت آمده بود و دستش، به ضریح لب های تو نرسید.
او عاشقانه تا بی نهایت سخاوت رفت، تا بی کران زلالی پرگشود و آسمان در بالهایش گم شد.
نامت کلید آسمان و زمین است و تولدت،میلاد سرخ  عشق در بوستان حقیقت و زاد روز ذوب شدن مرید در خورشید نگاه مراد است.
«يا کاشف الکرب عن وجه الحسين(ع)، اکشف کربي بحق اخيک الحسين علیه السلام»
 
کد مطلب ۲۷۷۸۶
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما