۰
تاریخ انتشار
يکشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۸ ساعت ۱۰:۲۵
مسئول موکب حضرت معصومه(س):

خدمت رسانی به زائرین پیاده امام رضا(ع) را به دقیقه90نگذاریم/گسترش فضای معنوی، حاصل حرکت زائرین پیاده است

خدمت رسانی به زائرین پیاده امام رضا(ع) را به دقیقه90نگذاریم/گسترش فضای معنوی، حاصل حرکت زائرین پیاده است
به گزارش خبرگزاری رضوی، در ایام شهادت امام رضا(ع)، مشهد آماده پذیرایی از زائرانی است که با پای پیاده مسیرهای طولانی را به عشق امام رضا(ع) طی می کنند. خادمین این مسیر تجربیات و خاطرات شنیدنی بسیاری دارند، محمد رضا زینالی یکی از این خادمان است که موکبی متفاوتی دارد و سال هاست در این مسیر خدمت رسانی می کند و تجربیات بسیاری دارد. خبرگزاری رضوی برای بهره مندی از تجربیات و پیشنهاد های او که قطعا از اکنون نیاز به زیرساخت دارد، گفت و گویی داشته است که تقدیم خوانندگان می شود.    
_ لظفا در ابتدا خود را معرفی کنید و اینکه در چه زمینه ای خدمت رسانی می کنید؟
محمد رضا زینالی مسئول موکب حضرت معصومه(س) هستم که در بحث امداد و درمان زائر پیاده فعالیت می کند. درباره اهمیت فعالیت های موکب می توان به این نکته مهم اشاره کرد که دو نهاد هلال احمر و سپاه در بحث امداد و درمان به زائرین پیاده خدمت رسانی می کنند و قالب تعریف شده ای برای هلال احمر وجود دارد که با توجه به ماهیت امدادی  در جاده حاضر می شود، نه اینکه عملی در قالب خدمت به زائر پیاده باشد. البته این نکته را باید خاطرنشان کرد که  مسئولین هلال احمر انسان های شریفی  هستند.
هلال احمر در قالب خدمت به بشریت به صورت کلی حضور پیدا می کند؛ لذا برخی از مسائل در این حیطه ورود ندارد. سپاه نیز با تمام جان و دل مایه می گذارد اما با توجه به اینکه قبل از شهادت امام رضا(ع)، ماموریت های سنگینی در اربعین داشته است و بخواهد دوباره هزینه و امکانات بگذارد چقدر می تواند امکانات را از لحاظ امدادی در جاده های منتهی به مشهد الرضا(ع)، فراهم کند؟
به همین خاطر ما یک موکب مذهبی مردمی برای بحث امداد و درمان تشکیل دادیم و این موکب فقط در کار امداد و درمان است و سعی می کنیم ضوابط استاندارد امداد و درمانی را رعایت کنیم؛ چرا که امداد و درمان یک کار تخصصی است و کار هر کسی نیست و کسی می تواند در این حیطه وارد شود که آشنایی با مسائل امدادی درمانی پزشکی داشته باشد.
بنابراین لازمه آن آموزش است که ما سعی می کنیم در طول سال خادمین خودمان را با این آموزش ها مسلح کنیم، یکی از خدمات امداد و درمان ما بحث ماساژ است. پیاده روی اربعین و امام رضا(ع) در ذهن ها یک پیاده روی ساده و راحت معرفی شده است؛ در صورتیکه که این اشتباه است و ماهیت اصلی آن عمل ورزشی است و می دانید که زائر پیاده ورزشکار نیست. او ظرف سه روز می خواهد پیاده روی کند و این سه روز پیاده روی فشار بدنی به او وارد می کند و می بایست به عنوان یک عمل ورزشی به او نگاه شود.
یکی از کمک هایی که زائر برای پیشرفت سریع در این مسیر نیاز دارد ماساژ است، چون تسکین درد او تنها با قرص و دوا امکان ندارد و  چند بار مسکن بخورد؟ بنابراین یکی از بهترین
کارها ماساژ است. این ماساژ باید علمی باشد و نه غیر استاندارد.
ماساژور زن و مرد نیاز دارد از این رو در این موکب خادمین آموزش دیده آقا و خانم هستند. ماساژ را روی زمین نمی توان انجام داد، این عمل باید در یک فضای مناسب باشد و ما تمام امکانات را در موکب فراهم کردیم.
_ هزنیه های موکب  از چه طریقی تامین می شود؟
تمام هزنیه های موکب مردمی است. ما به مراکز و نهادهای مختلف مراجعه کردیم و حتی از طریق آستان قدس پیگیری کردیم و متاسفانه جوابی نشنیدیم.
70 کیلومتر خارج از شهر در جاده نیشابور، موکب را بر پا کردیم، ما اعتقاد داریم زائر در جاده بیشتر به کمک نیاز دارد و اگر در مسیر به او کمک رسانی شود، یکروز جلوتر است. اگر به او کمک نکنی و به کیلومتر 40 برسد، خستگی او بیشتر می شود؛ از این رو ما در مکانی به زائر خدمت رسانی می کنیم تا زمانی که به مشهد رسید، در چهره او خستگی نباشد و با روحیه و چهره ای شاد از فرصت زیارت بهره ببرد.
_ چه تعداد خادم آقا و خانم در موکب خدمت رسانی می کنند؟
امسال 150 خادم آقا و خانم در بخش ماساژ، پزشکی، پرستار و داروخانه در دو محور نیشابور و تربت حیدریه داشتیم. نکته قابل ذکر این است که تمام این بزرگواران افتخاری حضور داشتند. از قبل آن ها را سازمان دهی و آموزش دادیم.
در اینجا خوب است به این نکته اشاره کنم که گویا تمام دستگاه ها، چشم هایشان را بر جاده تربت حیدریه بستند، چون سختی که زائران تربت حیدریه متحمل می شوند بیشتر است. تاول هایی که پای زائر تربت حیدریه دارد، جای دیگر نمی بیند و متاسفانه کمک رسانی در این مسیر صفر است.
زائری که از تربت می آید، هیچ خدماتی به او ارائه نمی شود .تاولی که کف پای او زده می شود، دو برابر تاول زائر جاده نیشابور است و کسی هم به مشکلات او رسیدگی نمی کند.
درست است که اصل اربعین حسینی است. اما زائر اینجا نیاز به توجه ندارد؟ بر روی زائر پیاده امام رضا(ع)، باید چشم ببندیم و او را نبینیم. ایراد ها و نواقص کار را نبینیم؟ دستگاه ها اینقدری که به اریعین می رسند در بحث شهادت امام رضا(ع) به ایران نمی رسد. ما امسال از نظر نیروی انسانی مرد کمبود داشتیم. اگر یک آمبولانس و 20 نیروی مرد می داشتیم خدمات بهتری را می توانستیم انجام دهیم.
_ کمکی از سوی هلال احمر صورت نگرفت؟
بحث هلال احمر فرق می کند، آن ها وظایفی دارند و طبق همان پیش می روند. آن ها حضور دارند، اما نوع خدمتی که آن ها دارند با خدمت ما متفاوت است. امکانات هلال احمر کم است، آن ها خدمت ماساژ ندارد و در تعریف سازمانی او نیز نیست، یا پزشک به ندرت در اکیپ اوست  و یا داروها کافی نیست. امدادگر تجربه برای زائر پیاده ندارد که چه رسیدگی هایی باید برای او انجام شود. این تجربه را ما داریم که هم خودمان پیاده روی را داشتیم و هم سال هاست
که در این مساله فعالیت داشتیم.
اینگونه در ذهن ها شکل گرفته که ماساژ کم هزینه است و احتیاجی به دارو ندارد. در صورتیکه اینگونه نیست و به تخت و انسان آموزش دیده نیاز دارد و این خسته کننده است و یکنفر تا شب نمی تواند مدام بنشنید و انرژی می برد. به همین خاطر وجود افراد آموزش دیده یکی از نیازمندی های واجب برای این کار است که باید روی آن سرمایه گذاری شود.
آستان قدس، نسبت به جذب خادم هایی که در زمینه، ماساژ زائر پیاده مهارت دارند، همکاری کند. این افراد زمانی که به اسم خادم امام رضا(ع)  چه در اربعین و چه در 28 صفر فعالیت کنند، می توانند خدمات خوبی ارائه دهند.  
_ چه نیت و انگیزه ای باعث می شود تا در این مسیر خدمت رسانی کنید؟
چون خادم بارگاه قدس حضرت رضا(ع) هستم، همیشه تصور می کردم خدمت یک خادم منحصر به چهاردیواری حرم نیست و خادم امام رضا(ع) در هر شرایطی باید نسبت به مخدوم خود احساس مسئولیت داشته باشد.
حدود 9 سال است که در جاده به زائرین پیاده خدمت رسانی می کنیم  و به خاطر حس نیاز،  4 سال است که در بحث امداد و درمان خدمت رسانی می کنیم. مجموعه ما هر کاری انجام می دهد، دلی است و نگاه مادی ندارد. امام رضا(ع) ولی نعمت، تاج سر و آقای ما هستند، ما از خودمان اراده ای نداریم و همه چیز را به دست خود آقا سپردیم.
رشته ای بر گردنم افکنده دوست  
می برد آنجا که خاطره خواه اوست
 _چندمین سال است که خدمات ارائه می دهید؟
امسال چهارمین دوره بود که در جاده حضور داشتیم. ما هم در ایام شهادت امام رضا(ع) و هم در ایام ولادت امام رضا(ع) از زائران در جاده نیشابور و تربت پذیرایی می کنیم.
شبانه روز از زائران پذیرایی می کنیم و این نیازمند برنامه ریزی و سازمان دهی نیرو است تا خدامی که خسته هستند استراحت کنند و جای آن ها خادمی پرانرژی و تازه نفس سرکار بیایند که متاسفانه باید گفت به خاطر کمبود امکانات، به خدمه بسیار سخت می گذرد و آن ها به عشق امام رضا(ع) سختی ها را تحمل می کنند.
خادمین خانمی که خدمت رسانی می کنند، اکثرا از قشر مرفه نیستند، انسان هایی عاشق هستند که به صورت شبانه روزی حضور دارند و از روز اول تا روز آخر پای کار هستند.
_ غیر از ماساژ چه خدمات دیگری به زائرین ارائه می کنید؟
مشکل دیگر، پانسمان پای زائر است که این هم نیاز به مهارت دارد. چون زخم پای زائر با زخم های معمولی متفاوت است. برای حوادث و سوانح نیاز به پرستار داریم و از این رو خدمت دیگر ما در زمینه پزشک و پرستاری است.  
پرستار و پزشکان موکب، بدون هیچ چشم داشتی خدمت رسانی می کنند. خدمات داروخانه نیز داریم که توسط بانیان خیر، هزینه های آن را تا الان تامین کردیم.
با خدمت رسانی رایگانی که به زائرین داریم، مشکلات امدادی و درمانی آن ها را  تا حد توان مرتفع
می کنیم. این هزینه ها با حضور افراد عاشق و ارائه کمک های مالی افراد خیّر امکان پذیر شده است، اما مشکل این است که متاسفانه سال به سال با مشکلات و بحران های اقتصادی رو به رو هستیم و تعداد بانیان خیّر کم می شود و به طبع مبالغ اعانه کاهش پیدا می کند.
از آن طرف تعداد زائرین روز به روز افزایش پیدا می کند و این افزایش تعداد زائر، به معنای افزایش مطالبات و تقاضاست و به همان میزان هم باید افزایش عرضه داشته باشیم.
از سوی دیگر هم روز به روز، تعداد زائرین اربعین افزوده می شود و زمانی که مشهدی ها به سرزمین کربلا مشرف می شوند، زمانیکه بر می گردند، توان اینکه مجدد در جاده بیایند  و خدمت رسانی کنند را ندارد؛ بنابراین روز به روز کاهش آمار خادمین را داریم. اگر در سال های گذشته یک موکب با 20 نفر خدمات را ارائه کرده است، اکنون  با 10 نفر خدمات ارائه می دهد و جا دارد که روی این مهم چه از بعد تبلیغی و چه از بعد فرهنگی فکر شود.
_ چه نهاد و مسئولینی در این زمینه باید بیشتر همکاری کنند؟
بایستی راه را برای کسانی که می خواهند از لحاظ مردمی کار کنند باز گذاشت. ارائه خدماتی چون خوراک راحت است و یک ماده غذایی ارائه می دهید، ولی یک خدماتی مانند امداد و درمان، تخصصی است.
ما خدمات را در خوراک و پوشاک خلاصه می کنیم، در حالیکه  خدمات گسترده تر است و در زمینه فرهگی باید کار شود. بر روی زیبایی های این مسیر باید کار شود و به مردم نشان داده شود تا مردم مشهد با این فرهنگ پذیرایی از زائر پیاده، بیشتر آشنا شوند و در نگاه بانیان خیر نیز موثر است و ترغیب آن ها را به دنبال دارد.
صرف اینکه ما در شهر بنر بزنیم که مهمان داریم، این مشکلی را حل نمی کند؛ بلکه باید از قبل از طریق صدا و سیما، آستان قدس فرهنگ سازی برای پذیرایی از زائرین مهیا شود که در نتیجه آن پذیرایی از داخل شهر مشهد به جاده ها هم سرایت می کند.
جوان ها از غافله پذیرایی از زائر جا نمانند
مردم مشهد که در مراسم عزاداری حضور گسترده ای دارند، باید این عشق را در زمینه خدمت رسانی به زائر پیاده امام رضا نیز داشته باشند و در جاده ها حضوری پرشور داشته باشند.  جوانی که به این فکر است تا در ایام محرم از غافله اربعین جا نماند، باید این دغدغه را داشته باشد که از غافله پذیرایی از زائرین امام رضا(ع) نیز جا نماند.
مردم شهر های ایران به سمت نیشابور می آیند و به عنوان یک مبدا شهر نیشابور را برای خود انتخاب می کنند. در گذشته زائر پیاده در یک بازه زمانی 6 و 7 روزه، این مسیر را طی می کرد، ولی در شرایط حاضر این مسیر کم شده است و به  3 تا 4 رو رسیده است. جمعیت زائر پیاده در ایام خاص می خواهند به مشهد برسند و این سختی کار را برای خدمه زیادتر می کنند.
در ایام ولادت امام رضا(ع) زائران در گرما به مشهد
مشرف می شوند و از نظر بهداشت امکانات بیشتری از جهت حمام و شست و شو نیاز دارند. با گرمازدگی و سوختگی هم روبرو هستند که بسیار امکانات می خواهد. ما سال های گذشته بسیار دنبال پماد سوختگی بودیم.
زمانی که از بانیان خیر برای ولادت امام رضا(ع) کمک می خواهیم، برای شهادت دیگر استقبال نمی کنند و می گویند تازه کمک رسانی کردیم. اگر کسی به ما توجه نکند کار خدمت رسانی خود را انجام می دهیم، اما از آستان قدس استمداد می کنیم که در این زمینه نگاه ویژه به موکب ما که امداد و درمانی و به نام بانو حضرت معصومه(س) است، کمک رسانی کنند.  
زمان آیت الله رئیسی چندبار با واحدهای مختلف و دفتر ایشان مکاتبه کردیم، اما متاسفانه جوابی نشنیدیم. به فال نیک می گیرم که انشالله فرجی برسد. در سال های آینده، حرکت زائرین پیاده امام رضا(ع) در آخر ماه صفر با هوای معتدل و گرم مواجه خواهد شد و از اکنون باید به فکر زیر ساخت ها  باشیم تا بتوانیم از تمام زائرین استقبال خوبی داشته باشیم.
متاسفانه یکی از ضعف های ما این است که خدمت رسانی به زائر را به دقیقه نود می گذاریم. یکی از مشکلات ما تامین آب شرب زائر است و اگر آب کافی به بدن او نرسد، مریضی های بسیاری سراغ او می آید که باید پول دوا بدهیم تا مریضی او رفع شود و در این زمینه باید سرمایه گذار و بانی خیر پیدا کرد.
چند ده تن آب باید بیارند تا مشکل زائر رفع شود؟ در آینده سرویس های بهداشتی بسیاری لازم خواهیم داشت و باید این مسیر مجهز به حمام، سرویس های بهداشتی و واحدهای درمانی شود و اگر زیرساخت های آن  تهیه نشود، در سال های آینده قطعا مشکلات بسیار عدیده ای خواهیم داشت که لازم است از اکنون به فکر آن باشیم.
مشهد پنج جاده نیشابور، قوچان، کلات، فریمان، تربت دارد، بانیان خیّر مشهد چه اندازه می توانند حمایت کنند؟ لازم است فرهنگ سازی شود و از بانیان خیر و شهرهای دیگر مردم ایران کمک بخواهیم و فضای فرهنگی را به سمت زائر پیاده ببریم. لازم نیست تمام منابع مالی از طریق آستان قدس تامین شود؛ اگر برای مردم فرهنگ سازی شود،قطعا مشارکت ها بیشتر می شود.
_ چه اندازه برای برپایی موکب زمان اختصاص می دهید؟
خدمت ما خاص است؛ بنابراین موکب ما مقداری زمانبر است و به گونه ای برنامه ریزی می کنیم  تا روز اربعین، آماده ارائه خدمت باشیم. ده روز قبل اربعین، شروع به اثاث کشی و نصب سازه می کنیم. خدمت رسانی یکروز قبل شهادت تمام می شود. اگر خیرین بتواند یک ساختمان در اختیار ما بگذارند بسیار خوب است.
موکب ما سازه 5 در 60 متر است که مساحت خالص آن در کل  300 متر مربع است. دو قسمت مجزا برای آقایان و خانم در نظر گرفته شده است. هر تعداد تختی و امکاناتی که برای آقایان گذاشتیم، برای خانم ها نیز گذاشتیم.
_ در پایان اگر خاطره شیرینی
از دوران خدمت رسانی دارید.

آنچه ما در جاده می بینیم، شبیه معجزه است. انسان هایی که در جاده می بینیم، ممکن است از لحاظ مادی و مالی جایگاهی در دنیا شاید نداشته باشند، اما انگیزه و تلاشی که در راه پیمودن این مسیر برای رسیدن به بارگاه امام رضا(ع)دارند، بسیار تعجب انگیزه و شبیه معجزه است.
افراد نابینای بسیاری در این مسیر دیدم. پیرمرد 90 ساله دیدم که از سبزوار آمده بود. پیرزن 100  ساله ای را دیدم که از تربت آمده بود. فرد فلجی را دیدم که پاهایش را کج کج می گذاشت و از نیشابور آمده بود.
عکس های برخی از آن ها را دارم. افراد مستمندی را دیدم که با وجود بیماری های گوناگون، با اراده قوی که شبیه معجزه است در این مسیر حضور داشتند که شما نمی توانید در این عصر و دوران این چنین اراده هایی را در دل انسان ها پیدا کنید که به خاطر هدف مقدس و عشق بسیار بزرگ و عظیم و والا، بخواهند پا در این راه بگذارند.
من کسی را دیدم که با وجود اینکه در پاهایش پلاتین بود و مرتب عفونت می کرد، پیاده به عشق امام رضا(ع) این مسیر را طی می کرد. پیرمردی را دیدم که از کاشمر می آمد و یک بیماری عجیبی  داشت که دائم از شکمش عفونت می ریخت، اما باز می آمد. از او می پرسیدم چرا می آیی؟ می گفت به عشق امام رضا(ع) می آیم. اینکه به زبان روستایی می گفت، به عشق امام رضا(ع) می آیم شاید برای بعضی ها سه کلمه ساده باشد، اما پشت آن معنای شگرفی نهفته است که نمی توانیم تفسیر کنیم.
از نگاه دیگری به این پیاده روی داشته باشیم؛ چرا که حرکت زائران پیاده امام رضا(ع) به مثابه بارانی است که جامعه را از بسیاری آلودگی ها پاک می کند. فعالیت و مشغولی که خادمین و بانیان و خیرین در این مسیر دارند، نوعی لطافت روحی و اجتماعی می آروند و هر اندازه خدمت رسانی ها گسترده تر شود، فضای معنوی گسترش پیدا می کند.
گسترش فضای معنوی، حاصل از حرکت زائرین پیاده است، نیازمند چند خبرنگار زبده دارد که به جاده بروند و  این زیبایی ها را کشف کنند. حرف های دل این زائران را بشوند و  مستند سازی کنند. این حرکت عظیم خوراک اهالی منبر و مداحی است و باید نشان دهیم که عشق وافر به علی بن موسی الرضا(ع) ، تنها در نقاره خانه ها و مهمانسراها نیست.
بخشی از این عشق در بیایان ها و جاده هاست که خیل عظیم مشتاقان به صورت پیاده می آیند. خبرنگار باید همرنگ آن ها شود و پای درد و دل آن ها بنشیند و ببیند در دل او چه می گذرد که با این عشق پا به جاده می گذارد. برای جوانی که دنبال الگو و بهانه برای ارتباط با امام رضا(ع) است، این خود خوراک فرهنگی و مادی برای قشر جوان است.
دل نوشته های آن ها را می توان به زبان های گوناگون ترجمه کرد و در اختیار شبکه و سایت های گوناگون گذاشت و جامعه را از معضلات فرهنگی نجات داد.
 
کد مطلب ۴۹۳۸۷
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما